Verona kende vroeger
twee rivaliserende families
de Montaigus en de Capulets
zij voerden eindeloos oorlog
met aan beide zijden fatale gevolgen
bloed besmeurde hun paleizen
als een lichtstraal aan een onweershemel
verscheen Juliette
en Roméo beminde haar
beiden vergaten de vloek
die op hun naam rustte
en de liefde nam bezit van hen
fataal lot
blinde woede
de dood van deze ongelukkige gelieven
maakte een eind aan de eeuwenoude haat
waaruit hun liefde opbloeide
de tijd vliegt
vrolijk en gek
profiteer van elke minuut
pluk de roos in volle bloei
wees gelukkig en blij
wispelturig hart
altijd verliefd achter 'n masker van fluweel
jij hebt ons in je macht
met een glimlach, met een blik
het hart geeft zich over
aan de grillen van het lot
nacht van vervoering en zotternij
we worden gedreven en achtervolgd
zelfs een hart van steen
zal verstrikt raken in onze netten
de lonkende schone
zal hem al haar charmes onthullen
de tijd vliegt
vrolijk en gek
profiteer van elke minuut
pluk de roos in volle bloei
wees gelukkig en blij
pluk de roos in volle bloei
wees gelukkig en blij
pluk de roos in volle bloei
wees gelukkig en blij
en, beste Paris
wat vind je van het feest bij de Capulets?
wat een prachtig paleis, wat een rijkdom
heb je het wonder niet gezien?
de grootste en onbetaalbaarste schat
is bestemd voor de gelukkige Paris
mijn hart sluimert nog
het moment is nabij
waarop de liefde het zal wekken
je hart zal zonder twijfel ontwaken
kijk
daar komt ze aan, met haar vader
vrienden, wees welkom in mijn huis
bij dit familiefeest
hoort slechts vreugde te heersen
op zo'n blijde dag is mijn dochter geboren
mijn hart klopt blij als ik eraan denk
maar mijn liefde sleept me teveel mee
dit is mijn Juliette
ontvang haar welwillend
o, wat is ze mooi
een frisse bloem, ontloken in de dageraad
o, wat is ze mooi
het lijkt of ze alle zegeningen van het lot
in zich verenigt
o, wat is ze mooi
hoor
de klanken van vrolijke instrumenten
nodigen ons uit
een betoverende wereld
rijst op voor mijn ogen
alles is één groot feest
en brengt me in vervoering
één groot feest brengt me in vervoering
ik werp me enthousiast in het volle leven
als een vogel die opvliegt naar de hemel
komaan, jongelui, mooie dames
wie er snel bij is, verovert die vurige ogen
die vurige ogen
daag de mensen uit
die altijd iets aan te merken hebben
ontvang de jeugd feestelijk
en maak ruimte voor de dansers
wie niet meedanst, is een spelbreker
helaas, toen ik veel jonger was
kon ik zelf jullie vrolijke dansen leiden
zoete woordjes vinden
daar had ik geen moeite mee
ik herinner me alle luchthartige beloftes
o, heerlijk wilde jaren
die zo snel voorbijgaan
o, lentebloemen
voorgoed verwelkt
komaan, jongelui, mooie dames
wie er snel bij is, verovert die vurige ogen
die vurige ogen
daag de mensen uit
die altijd iets aan te merken hebben
ontvang de jeugd feestelijk
en maak ruimte voor de dansers
daag de mensen uit
die altijd iets aan te merken hebben
ontvang de jeugd feestelijk
en maak ruimte voor de dansers
eindelijk is de kust vrij, vrienden
we kunnen ons masker even afdoen
nee, we moeten voorzichtig zijn
niemand mag ons hier herkennen
we moeten het huis verlaten
zonder de meester ervan te tergen
als de Capulets zo gauw kwaad worden
is het laf om ons te verbergen
want allemaal hebben we hier iets
om ons mee te verdedigen
ja, allemaal hebben we iets
om ons mee te verdedigen
we hadden niet naar het feest moeten gaan
waarom niet?
ik heb vannacht gedroomd
dat is een verontrustend voorteken
je hebt bezoek gehad van koningin Mab
wat bedoel je?
Mab, de koningin van de illusie
beheerst onze dromen
lichter dan de wisselvallige wind
dwars door de ruimte, door de nacht
rijdt ze langs, vliegensvlug
haar wagen, die haar door de hemel voert
is gemaakt door een worm van 'n lege dop
het tuig is door een vliegje gesneden
uit de vleugel van een groene sprinkhaan
haar koetsier is een mugje
het botje van een krekel
vormt het handvat van de zweep
het witte touwtje komt van manestralen
iedere nacht bezoekt Mab de echtgenoot
die weduwnaar wil zijn
de minnaar die van liefde droomt
de dame die droomt van fraaie kledij
de hoveling maakt een buiging
de dichter schrijft zijn verzen
voor de vrek in zijn sombere slaaphol
opent ze ontelbare schatkamers
en de vrijheid lacht in het duister
de geketende gevangene toe
de soldaat droomt
van veldslagen en slachtpartijen
boordevol schenkt ze het glas
waarmee hij zijn lauweren besprenkelt
en jij, die opschrikt van elk zuchtje
wanneer je rust in je bed
lieve maagd, bij jou streelt ze je mond
zodat je van kussen droomt
Mab, de koningin van de illusie
beheerst onze dromen
lichter dan de wisselvallige wind
dwars door de ruimte, door de nacht
rijdt ze langs, vliegensvlug
of het nou Mab is die me waarschuwt
of een ander
in dit huis dat niet het onze is
voel ik me toch bezwaard
je bent bedroefd, dat snap ik heel goed
omdat je hier jouw Rosaline niet vindt
talloze anderen
doen die dwaze jongensliefde vergeten
kom
kijk toch
wat is er?
een hemelse schoonheid
als een lichtstraal in de nacht
haar gezelschapsdame
is heel wat minder bevallig
o, hemelse engel van schoonheid
mijn ogen zijn plotseling geopend
ik kende de ware schoonheid niet
heb ik ooit al van iemand gehouden?
heb ik al liefgehad?
zo, Rosaline kan het voor gezien houden
we hebben dit wel voorspeld
ze wordt zonder pardon opzij gezet
dit is het einde van de komedie
ze wordt zonder pardon opzij gezet
dit is het einde van de komedie
wat is er?
ze wachten, ik heb haast
kalmeer toch wat
probeer je mij te ontlopen
of zoek je graaf Paris?
Paris?
dat is, zeggen ze, een man uit duizenden
ja, ik denk echt al aan een huwelijk
ik was op jouw leeftijd al getrouwd
nee, ik luister niet langer naar je
laat het in mijn ziel
laat het in mijn ziel nog even lente zijn
ik wil leven in mijn bedwelmende droom
ik koester die zoete roes
ik koester die als een schat in mijn ziel
ik wil leven in mijn bedwelmende droom
ik koester die zoete roes
ik koester die als een schat in mijn ziel
deze jeugdige roes
duurt helaas slechts één dag
dan slaat het uur waarop je huilt
en zwicht het hart voor de liefde
de vreugde vlucht weg en keert niet weer
ik wil leven in mijn bedwelmende droom
ik koester die zoete roes
ik koester die als een schat in mijn ziel
ver van de trieste winter wil ik sluimeren
ik wil de geur van de roos inademen
voordat ik haar van haar blaadjes ontdoe
heerlijke roes, blijf in mijn ziel
blijf nog heel lang, als een zoete schat
blijf als een schat in mijn ziel
hoe heet dat beeldschone meisje?
weet je dat niet? dat is Gertrude
pardon?
zeer bevallige dame
moet u niet het souper gaan verzorgen?
ja, ik ga al
ga
alsjeblieft, blijf nog even
aanbiddelijke engel
door jou aan te raken, ontwijdt mijn hand
jouw goddelijke hand
die, denk ik, niemand mag vasthouden
daarvoor zal ik op gepaste wijze boeten
ik zal de ongepaste aanraking
goed maken met een kus
wees niet bang
zelfs de heiligen vergeven bij voorbaat
de deemoedige pelgrim
wie werkelijk liefheeft, wordt vergeven
maar haar hand moet uit voorzorg
de betoverende liefkozing weigeren
als hij smeekt om een kus
toch hebben heiligen een dieprode mond
alleen om mee te bidden
horen de heiligen geen stem
die hen raadt een milder vonnis te vellen?
voor liefdessmeekbeden
is hun hart ongevoelig
zelfs als ze wel verhoord worden
verhoor dan mijn wensen
terwijl je rode wangen onbewogen blijven
ach, ik had geen verweer
ik heb die zondige kus gekregen
zou je hem niet terug willen geven
om je geweten te sussen?
nee, ik heb hem gekregen en houd hem
je hebt hem gekregen
dan moet je hem ook teruggeven
ik houd hem
je moet hem teruggeven
ik wil hem houden
ik heb hem gekregen
je moet hem teruggeven
ik hoor iemand
mijn neef Tybalt
je bent
de dochter van heer Capulet
mijn God
lieve nicht, onze vrienden gaan weg
als jij je aan hun gezelschap onttrekt
kom dus gauw mee
wie is die mooie aanbidder
die zo vlug zijn masker opzette?
dat weet ik niet
het lijkt wel of hij me ontwijkt
God behoede u, heer
ik herken zijn gehate stem, het is Roméo
op mijn eer, ik zal die verrader straffen
dit zal hij met de dood bekopen
het was Roméo
toen ik hem zag, wist ik niet wie het was
haat is de bron
van deze noodlottige liefde
het is met me gedaan
als ik de zijne niet kan zijn
moge dan mijn doodskist
mijn huwelijksbed zijn
daar is hij
wat is er aan de hand? -Roméo
mijn naam alleen al
is een misdaad in zijn ogen
wat een ellende
Capulet is haar vader
en ik houd van haar
moet je zien hoe woest Tybalt ons aanziet
hier komt ruzie van
ik sta te trillen van razernij
gaan jullie al weg?
blijf nog even
er volgt nog een vrolijk souper
geduld, Roméo zal zijn straf
voor deze belediging niet ontlopen
ze kijken naar ons
we moeten voorzichtig zijn
laten we niet afwachten
tot er iets vreselijks gebeurt
laten we doorgaan met feesten
laten we drinken en dansen
vroeger dansten we
met heel wat meer enthousiasme
we dansten met veel meer enthousiasme
laten we doorgaan met feesten
laten we drinken en dansen
we feesten tot het eind van de nacht
hij ontsnapt
achter hem aan, dit komt 'm duur te staan
ik wil geen ruzie
hoor je me? laat die jongeman met rust
ik wil liever niet weten hoe hij heet
hou jij je verder gedeisd
komaan, jongelui, mooie dames
wie er snel bij is, verovert die vurige ogen
verover die vurige ogen
daag de mensen uit
die altijd iets aan te merken hebben
ontvang de jeugd feestelijk
en maak ruimte voor de dansers
tart de drinkers
die bang zijn om dronken te worden
ontvang de jeugd feestelijk
en maak ruimte voor de dansers
o, nacht, leg je donkere vleugels
beschermend om mij heen
Roméo
dat is de stem van Mercutio
die kent geen liefdespijn
geheimzinnige duisternis
Roméo hoort ons niet
geheimzinnige duisternis
Roméo hoort ons niet
de liefde leeft op in donkere hoeken
moge de liefde hem leiden
de liefde
ja, door die hartstocht
ben ik geheel in verwarring
maar wat een helder licht
schijnt er plotseling achter dat raam
daar straalt haar schoonheid in de nacht
ach, zon, verrijs
zodat de sterren verbleken
die in het azuur zonder sluiers
schitteren aan het firmament
sta op en laat je zien
laat je zien, pure, bekoorlijke zon
ze droomt
een losgeraakte haarlok streelt haar wang
liefde
breng haar mijn gelofte over
ze zegt iets, wat is ze mooi
ik heb niets gehoord
maar haar ogen spreken voor zich
en mijn hart heeft haar geantwoord
ach, zon, verrijs
zodat de sterren verbleken
die in het azuur zonder sluiers
schitteren aan het firmament
sta op
en laat je zien
en laat je zien, pure, bekoorlijke zon
sta op en laat je zien
pure, bekoorlijke zon
kom, laat je zien
helaas, kon ik hem maar haten
blinde, barbaarse haat
waarom is jouw naam Roméo?
zweer die noodlottige naam af
die ons scheidt
anders zweer ik mijn naam af
heb jij deze woorden echt gesproken?
neem de twijfel weg
bij een overgelukkig hart
wie luistert en ontdekt mijn geheim
in de duistere nacht?
ik durf mijn naam niet te noemen
jij bent het toch, Roméo?
nee, ik wil Roméo niet meer zijn
als die naam me scheidt van jou
laat me herboren worden als een ander
om jou te kunnen beminnen
je weet dat 't duister mijn gezicht verbergt
anders zouden je ogen
het schaamrood op mijn wangen zien
die bevestigen de zuiverheid van mijn hart
weg met alle zinloze omhaal
hou je van me?
ik kan je antwoord wel raden:
zweer geen dure eden
in de maneschijn
worden zoveel valse eden afgelegd
lieve Roméo, zeg me eenvoudig:
ik hou van je
dan geloof ik je
en vertrouw ik me toe aan jou
zoals jij op mij kunt vertrouwen
beschuldig me niet van luchthartigheid
nu je mijn hartsgeheim kent
maar geef het nachtelijk duister de schuld
dat het mijn geheim heeft verraden
voor God die mij hoort:
ik zal je eeuwig trouw zijn
stil, er komt iemand
maak dat je wegkomt
helemaal niemand
die page is ervandoor
laat hij naar de duivel lopen
de duivel komt hem halen
de verrader wachtte op zijn meester
de boef, de verrader, hij is ontkomen
en morgen lacht hij ons uit
de boef, de verrader
helemaal niemand
die page is ervandoor
laat hij naar de duivel lopen
de duivel komt hem halen
de duivel, de duivel komt hem halen
over wie hebben jullie het?
over een page van de Montaigus
meester en knecht drongen binnen
wat een belediging voor heer Capulet
het is niet waar
op mijn woord van eer
een Montaigu is met zijn vrienden
op ons feest gekomen
een Montaigu?
een Montaigu
kwam de verrader hier om je mooie ogen?
als hij zich nog eens durft te vertonen
zal ik hem flink te grazen nemen
dan heeft hij geen zin om het weer te doen
daar ben ik van overtuigd
daar zijn we van overtuigd
goedenacht, lieftallige dame
deugdzaam en ook nog charmant
moge de hemel u zegenen
en de Montaigus vernietigen
gezegend is de stok
waarmee ik me op die schurken wreek
ben jij het, Gertrude?
ja, mijn engel, slaap je nog niet?
ik wachtte op je
laten we naar binnen gaan
je moet niet zo mopperen
o, goddelijke nacht
laat niets mijn heerlijke droom verstoren
ik ben bang dat ik wakker word
en durf nog niet te geloven
dat het werkelijk waar is
Roméo
lieveling
een woordje nog en dan vaarwel
iemand zal morgen bij je komen
bij alles wat me heilig is
als je wilt dat ik je vrouw word
laat me dan weten
op welke dag, hoe laat en waar
ons huwelijk ingezegend wordt door God
dan zal ik verder alleen jou gehoorzamen
ik vertrouw jou mijn leven toe
en ik zal al het andere afzweren
maar
als dit voor jou slechts een bevlieging is
dan smeek ik je
op dit moment van vervoering:
zoek me niet meer op
en laat me de rest van mijn leven
alleen met mijn verdriet
ach, ik heb je al gezegd
dat ik je aanbid
verdrijf mijn sombere gedachten
wees de dageraad
waar mijn hart en ogen zich op richten
beschik als een koningin over mijn leven
en vervul mijn ziel
met hemels licht
Juliette
ik word geroepen! -nu al
ze mogen ons niet samen zien
Juliette! -ik kom
luister! -zachter praten
je wordt niet geroepen
je moet zachter spreken
praat toch zachtjes
ach, ga nog niet
laat mijn hand nog even in jouw hand
pas op, we kunnen betrapt worden
we kunnen betrapt worden
laat mijn hand alsjeblieft los
vaarwel
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
tot morgenvroeg
nu moet je echt gaan
wat ben je wreed
waarom zou ik je terugroepen?
dwaasheid
je bent nog maar net bij me
of mijn hart denkt er niet meer aan
ik zou willen dat je wegging
maar niet te ver weg
als een vogel gevangen in een kinderhand
aan een zijden draad gebonden
nauwelijks is hij weggevlogen
of het kind trekt hem weer naar zich toe
omdat zijn jaloerse liefde
hem de vrijheid niet gunt
ach, vlucht nog niet weg
helaas, het moet
nee, vlucht nog niet weg
helaas, het moet
vaarwel
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
dit verdrietige vaarwel is zo zoet
ik zou tot morgenvroeg
afscheid willen nemen
tot morgenvroeg
vaarwel, duizend maal
ga
sluimer vredig
slaap zacht
laat de glimlach van een kind
zich lieflijk verspreiden
over je rozerode lippen
en in je oor fluister ik: ik hou van je
moge het nachtelijk briesje
je deze kus brengen
eerwaarde vader, moge God u behoeden
moge God u behoeden
het is nauwelijks dag
ben je nu al wakker?
wat voor hartstocht drijft je hierheen?
wat heb je voor liefdesproblemen?
goed geraden, eerwaarde vader
het is inderdaad de liefde
liefde
weer die nietswaardige Rosaline
over wie hebt u het?
die ken ik niet
mijn ogen zijn opengegaan
voor het goddelijke licht
verdwenen is de herinnering
aan het aardse tranendal
kan ik nog van Rosaline houden
nu ik Juliette heb gezien?
wat, Juliette Capulet?
daar is ze
Roméo
mijn ziel riep je en daar ben je
ik ben met stomheid geslagen
eerwaarde vader, dit is mijn echtgenoot
u kent het hart dat ik hem schenk
ik geef me over aan zijn liefde
verenig ons voor het aangezicht van God
ook al moet ik een blinde woede trotseren
toch zal ik jullie helpen
ik hoop dat de haar van jullie families
gedoofd wordt door jullie liefde
ga buiten de wacht houden
als getuige van jullie beloften
en wakend over jullie liefde
moge de Heer met jullie zijn
kniel nu neer
God, die de man schiep naar zijn beeld
en de vrouw schiep uit zijn vlees en bloed
verenigde hen in het huwelijk
en heiligde vanaf de berg Sion
hun onverbrekelijke verbintenis
bezie met een welwillend oog
het ellendige schepsel
dat zich voor u ter aarde werpt
Heer, wij beloven
gehoorzaam te zijn aan uw wetten
verhoor mijn vurige gebed
zorg dat het juk van uw dienares
een juk van liefde en vrede zal zijn
dat haar deugdzaamheid haar rijkdom is
en laat haar plichtsgetrouwe hart
zich wapenen tegen zwakte
Heer, wees mijn steun en toeverlaat
mijn hoop
mogen hun kinderen ook uw weg gaan
evenals hun kindskinderen
Heer, leid ons niet in verzoeking
moge dit kuise, trouwe paar
verenigd in het eeuwige leven
het koninkrijk Gods betreden
Heer, moge uw zegen
op onze liefde rusten
Roméo, neem je Juliette tot vrouw?
ja, eerwaarde vader
en neem jij Roméo tot echtgenoot?
ja, eerwaarde vader
voor God, die in jullie ziel leest
verenig ik jullie
sta op
o, hemels geluk, o, immense vreugde
de hemel zelf
heeft onze eed van liefde ontvangen
God van de goedertierenheid
genadige God
wees gezegend
door twee gelukkige harten
God van de goedertierenheid
genadige God
wees gezegend
door twee gelukkige harten
wees gezegend
door twee gelukkige harten
sinds gister zoek ik vergeefs meen meester
is hij nog altijd in 't huis van de Capulets?
we zullen eens zien of uw dienaren
bij het horen van mijn stem verschijnen
wat doe je, blanke tortelduif
in dat nest van gieren?
op een dag sla je je vleugels uit
en ga je het liefdespad op
gieren willen alleen maar vechten
en hakken met hun scherpe snavels
bemoei je niet met die roofvogels
tortelduifje, dat geniet van de liefde
hou het mooie liefje goed in de gaten
en laat komen wat komt:
eens zal het tortelduifje toch ontsnappen
een houtduif, ver van huis
is verleid door de liefde
hij heeft in de buurt van dit woeste nest
een smachtende zucht geslaakt
de gieren azen op buit
en hun luide gekrijs vult de lucht
terwijl het liefdespaar verliefd fluistert
tegen de sterren van de nacht
hou het mooie liefje goed in de gaten
en laat komen wat komt
eens zal het tortelduifje toch ontsnappen
hou het mooie liefje goed in de gaten
eens zal het tortelduifje toch ontsnappen
ha, daar zijn onze mensen
wie staat daar zo te koeren voor de deur?
ze vinden het lied niet mooi
zeg, hem achtervolgden we gister toch?
dat is hem, wat een brutaliteit
hou het mooie liefje goed in de gaten
en laat komen wat komt
eens zal het tortelduifje toch ontsnappen
kom je ons hier een beetje pesten
met deze serenade?
ik hou van muziek
dat is wel duidelijk
voor deze grap breken we je gitaar kapot
mijn zwaard is mijn gitaar
daar kan ik aardig mee overweg
we kunnen op die muziek van jou
een passend antwoord geven
ik zal jullie wel een lesje leren
en garde
moet je dat eens horen
wat een razernij
wel eerlijk spelen
moet je zien hoe dat kind
zich verdedigt tegen een man
hij vecht als een soldaat
een kind aanvallen, schandalig
dat is echt iets voor de Capulets
zo heer, zo knecht
u hebt een rappe tong, meneer
minder rap dan mijn vuisten
dat zullen we nog eens zien
dat zul je zeker
stop
Roméo
de duivel heeft hem dat ingegeven
sta me toe dat ik hem de voorkeur geef
kom maar op, vuile Montaigu
jij hebt ons al eens beledigd in ons huis
jij zult boete doen voor dit lage verraad
jij, die Juliette zoete woordjes influisterde
luister naar het enige antwoord
dat mijn haat me ingeeft
je bent een lafaard
kom op, Tybalt, je kent me niet
je belediging raakt me niet
ik heb redenen om toch van je te houden
daarom grijp ik niet naar het zwaard
ik ben geen lafaard
dacht je dat we je beledigingen vergeven?
verrader
ik heb je niet beledigd, Tybalt
de tijd van haat is voorbij
duld je het dat hij je een lafaard noem?
heb ik dat goed gehoord?
goed, als jij dan je plicht verzaakt
dan zal ik voortaan de eer verdedigen
Mercutio, ik smeek je
nee, ik neem wraak voor de belediging
Tybalt, ellendeling, verdedig je
kom maar op! -luister naar me
nee, laat me met rust
Capulets, verfoeilijk geslacht
sidder van angst
laat de hel hun haat en razernij steunen
gewond
de duivel hale jullie beide families
waarom kwam je tussenbeide?
o, meedogenloos lot, help hem
ondersteun me
weg met die omzichtigheid
ik gehoorzaam alleen nog
aan de nietsontziende razernij
Tybalt
jij bent hier de enige lafaard
pak aan
grote God, Tybalt
hij is dodelijk gewond
maak dat je wegkomt
wat heb ik gedaan? vluchten
vervloekt door haar
jou wacht hier de dood
laat het dan maar zo zijn
een laatste woord:
beloof het mij op uw woord van eer
op mijn woord van eer
ik zal me eraan houden
wat is er aan de hand?
het is Tybalt
hij sterft
kom toch weer bij
o, dag van rouw
o, dag van tranen
onze wapens zijn bebloed
door blinde woede
het ongeluk hangt dreigend boven ons
o, dag van rouw
o, dag van tranen
blinde woede heeft onze wapens bebloed
het ongeluk hangt dreigend boven ons
de hertog
gerechtigheid
dit is mijn neef Tybalt
door Roméo gedood
hij had als eerste Mercutio getroffen
ik heb mijn vriend gewroken
geschiede wat geschieden moet
gerechtigheid
altijd vloeit er bloed
niets kan jullie misdadige razernij
tot bedaren brengen
jullie handen grijpen altijd naar de wapens
ik word zelf nog slachtoffer van die twisten
volgens onze wetten
staat op jouw misdaad de doodstraf
maar jij was niet de agressor
ik verban je dus
hemel
en jullie laten je leiden door haat
steeds gevoed door nieuwe aanleidingen
om strijd en angst in stand te houden
jullie moeten mij een plechtige eed zweren
gehoorzaam de wetten
van jullie vorst en van God
dag van rouw, ontsteltenis en rampspoed
mijn hart breekt, radeloos van smart
te laat komt het besluit dat ons ontwapent
hiermee bereik ik het dieptepunt
van deze ongeluksdag
ik zie in bloed en tranen
mijn hoop en hartenwensen sterven
dag van rouw, ontsteltenis en rampspoed
mijn hart breekt, radeloos van smart
te vroeg komt 't besluit dat ons ontwapent
hiermee bereiken we het dieptepunt
van deze ongeluksdag
zelfs in bloed en in tranen
zullen onze harten
de plicht en de eer niet verzaken
je moet de stad vanavond al verlaten
o, wanhoop, verbannen
nee, ik sterf nog liever
maar ik wil haar eerst terugzien
vrede?
nee
nooit
ga, ik heb je vergeven
Tybalt wilde je vermoorden
als hij niet gedood was, was jezelf gedood
weg met verdriet en wroeging
hij haatte je en ik hou van je
herhaal die zoete woorden steeds weer
Roméo, Roméo
ik hou van je, mijn man
huwelijksnacht
o, zoete liefdesnacht
m'n lot is definitief verbonden met 't jouwe
wat is het leven verrukkelijk
wat zijn je charmes overweldigend
je zachte blik bedwelmt me
je stem brengt me in vervoering
je vurige kussen
geven me een hemels gevoel
ik heb je mijn ziel toevertrouwd
aan jou, altijd aan jou
wat is het leven verrukkelijk
wat zijn je charmes overweldigend
je zachte blik bedwelmt me
je stem brengt me in vervoering
je vurige kussen
geven me een hemels gevoel
aan jou, altijd aan jou
huwelijksnacht
o, zoete liefdesnacht
m'n lot is definitief verbonden met 't jouwe
je vurige kussen
geven me een hemels gevoel
ik heb mijn ziel
voor altijd aan jou toevertrouwd
Roméo, wat is er aan de hand?
luister, Juliette
de leeuwerik kondigt de dag aan
nee, dat is de dag niet
dat is niet het gezang van de leeuwerik
dat tot je ongeruste oren doordringt
het is de zoete nachtegaal
de vertrouweling van de liefde
het is helaas de leeuwerik
die de dag aankondigt
de afgunstige stralen
geven een gulden glans aan de horizon
het nachtelijk schijnsel verbleekt
en de dageraad komt glimlachend op
in het oosten
nee, het is niet de dag
dat afschuwelijke schijnsel
is de weerspiegeling van de nachtvorstin
blijf
al moet ik het met de dood bekopen
ik blijf
je hebt gelijk, het is dag
je moet jouw Juliette verlaten
nee, het is de dag niet
het is de leeuwerik niet
het is de nachtegaal
de vertrouweling van de liefde
het is helaas de leeuwerik
die de dag aankondigt
ga weg, mijn liefste
nog één kus en dan ga ik
wat is de wet wreed
blijf nog even in mijn armen
blijf nog
op een dag zijn deze kwellingen
nog slechts tedere herinneringen
je moet weg, helaas
je moet je losscheuren uit mijn armen
je moet uit deze extase ontwaken
helaas, ik moet weg
terwijl zij me in haar armen drukt
ik moet uit deze extase ontwaken
het lot dat me van jou scheidt
is wreder en onmenselijker dan de dood
helaas, ik moet weg
terwijl zij me in haar armen drukt
ik moet uit deze extase ontwaken
vaarwel, mijn Juliette, vaarwel
vaarwel
ik blijf altijd de jouwe
vaarwel, mijn alles
vaarwel, mijn leven
engelen uit de hemel
ik vertrouw hem jullie toe
Juliette
de hemel zij dank
je man is vertrokken
je vader is hier
mijn God, weet hij iets?
niets, hoop ik
Frère Laurent is bij hem
goede God, bescherm ons
wat, dochter van me
de nacht is nauwelijks ten einde
en je bent zelfs al op
helaas, we worden gekweld
door dezelfde zorgen
en hetzelfde verdriet wekt ons zo vroeg
laat bruiloftsgezang volgen
op kreten van ontsteltenis
getrouw aan de laatste wens van Tybalt
zul je in het huwelijk treden
met de man die hij noemde
glimlach dus door je tranen heen
wie is die echtgenoot?
de dapperste van allen:
graaf Paris
goede God! -stil
rustig blijven
het altaar wacht
ik heb Paris mijn woord gegeven
jullie treden vandaag nog in he huwelijk
de schim van Tybalt
zal aanwezig zijn bij dit huwelijk
hij zal eindelijk tot rust komen
en dat zal een troost voor jou zijn
de wens van de doden
is als die van God zelf
een heilige wet, de allerhoogste wet
we moeten de laatste wil
van de doden eerbiedigen
wees niet bang, Roméo
ik heb nergens spijt van
laat de doden rustig slapen in hun graf
de laatste wil van de doden eerbiedigen
ik heb nergens spijt van
Frère Laurent zal je vertellen
wat je plichten zijn
onze vrienden komen er aan
ik ga ze begroeten
eerwaarde vader, alles is verloren
om u te gehoorzamen
heb ik meen wanhoop
en mijn huwelijk verborgen gehouden
help me alstublieft
zoek een uitweg voor mijn droevig lot
zeg toch iets, eerwaarde vader
of anders ben ik bereid te sterven
dus de dood zou je geen angst aanjagen?
nee, liever dood
dan deze onterende leugens
drink dan dit brouwsel:
van je ledematen tot aan je hart
verspreid zich een kille krachteloosheid
zodat het lijkt of je dood bent
het bloed stroomt ineens
niet meer door je aderen
een dodelijke bleekheid
zal de kleur van je wangen verdrijven
je ogen zullen gesloten zijn als bij 'n dode
vergeefs barsten dan kreten van schrik los
'ze is niet meer'
dat zullen je metgezellen in tranen roepen
en de engelen uit de hemel antwoorden:
'ze slaapt'
na een dag ontwaak je uit een diepe slaap
beschermd door de duisternis
zullen je man en ik zien
hoe je wakker wordt
dan vlucht je aan de arm van je geliefde
aarzel je echt niet?
nee
ik leg mijn leven in uw hand
tot morgen
mijn God, het bloed stolt in mijn aderen
wat als het drankje niet werkt?
mijn angst is zinloos
tegen mijn wil zal ik Paris niet toebehoren
nee, nee
deze dolk zal mijn trouw bewijzen
kom
de liefde spreekt me moed in
en verjaagt mijn angsten
als ik aarzel, is dat 'n belediging voor jou
als ik beef
is dat een gebrek aan vertrouwen
schenk in
schenk zelf dat drankje in
o, Roméo, ik drink op jou
maar als ik morgen wakker word
vóór zijn terugkeer in die grafkelder?
die gruwelijke gedachte is bloedstollend
wat moet ik dan in dat duistere dodenrijk
vol jammerklachten, waar Tybalt slaapt
nog bloedend uit zijn wonden?
dicht bij me, in de donkere nacht
misschien zal mijn hand zijn hand raken
wat is dat voor schim?
het is Tybalt, hij roept me
hij wil mijn man uit de weg ruimen
met zijn moordende zwaard
nee
spookbeelden, verdwijn
sinistere droom, verdwijn
laat na alle doorstane kwellingen
het geluk nu aan de horizon opdoemen
kom
de liefde spreekt me moed in
en verjaagt mijn angsten
als ik aarzel, is dat 'n belediging voor jou
als ik beef
is dat een gebrek aan vertrouwen
schenk in
schenk zelf dat drankje in
o, Roméo, ik drink op jou
ik drink op jou
o, Juliette, wees gelukkig
zijn verliefde ziel
onderwerpt zich aan jouw wetten
ik beef
o, Juliette, wees gelukkig
ongelukkige
strenge wet, dodelijke angst
als God zelf je daartoe uitnodigt
lach dan de levensweg toe
die zich voor jou opent
zijn hart is je eeuwig trouw
je moet je onderwerpen
aan de wetten van het onverzoenlijke lot
onderwerp je aan het lot
zijn verliefde ziel
onderwerpt zich aan jouw wetten
zijn hart is je eeuwig trouw
vul de lucht met vrolijk gezang
met bruiloftsliederen
geen zorgelijke gezichten
op deze feestdag
vul de lucht met vrolijk gezang
met bruiloftsliederen
geen zorgelijke gezichten
op deze feestdag
wij lezen in jullie ogen
jullie lotsbestemming
vul de lucht met vrolijk gezang
dat opstijgt tot in de hemel
vul de lucht met vrolijk gezang
met bruiloftsliederen
geen zorgelijke gezichten
op deze feestdag
vrolijk gezang, bruiloftsliederen
geen zorgelijke gezichten
op deze feestdag
wij lezen in jullie ogen
jullie lotsbestemming
vul de lucht met vrolijk gezang
dat opstijgt tot in de hemel
geen zorgelijke gezichten
op deze feestdag
mijn dochter
onderwerp je aan je verloofde
die van je houdt
God in de hemel zal jullie verenigen
in een eeuwige band
dit is het moment suprême
het geluk wacht jullie
aan de voet van dit heilige altaar
het geluk wacht jullie
aan de voet van dit heilige altaar
haat is de bron
van deze noodlottige liefde
laat een doodskist
mijn huwelijksbed zijn
Juliette, kom weer tot jezelf
ach, hou me vast, ik wankel
duisternis omgeeft me
welke stem roept me?
is dit de dood? ik ben bang
vader, vaarwel
Juliette, dochter van me
dood
Heer in de hemel
hoe staat het met mijn brief aan Roméo?
zijn page is aangevallen door de Capulets
en is teruggebracht naar het paleis
hij kon de boodschap niet overbrengen
hier is de brief terug
wat een tegenslag
stuur vannacht nog een boodschapper
ieder oponthoud kan fataal zijn
daar is het
gegroet, sombere, stille tombe
een tombe? nee
het is een woning
die mooier is dan de hemel zelf
gegroet, schitterend, luisterrijk paleis
daar is ze
kom, rouwlantaarn
dan kan ik haar beter zien
o, mijn vrouw
o, mijn teerbeminde
de dood heeft je frisse adem opgezogen
maar hij tastte je schoonheid niet aan
nee
je aanbiddelijke schoonheid is ongerept
je gezicht kalm en puur
en je lacht de eeuwigheid toe
waarom zie je er zo mooi uit
terwijl je toch dood bent?
omdat ik me daarom sneller
in je armen werp?
ja, dat is het enige geluk
dat mijn hart nog zal kennen
en jouw prooi, dood
zal je vandaag niet ontgaan
zonder angst bekijk ik je, tombe
tombe, waar ik me ten slotte te ruste leg
armen, omvat haar voor de laatste keer
lippen, geef haar jullie laatste kus
op jou, Juliette
waar ben ik?
ben ik bedwelmd?
is dit een droom?
haar mond mompelde iets
het warme bloed
stroomt weer door haar handen
ze kijkt naar me, ze richt zich op
Roméo
almachtige God, ze leeft, ze leeft
Juliette leeft
God, wat hoor ik daar
voor zoete, bekoorlijke stem?
ik ben het, je man
die jou bevend van geluk omarmt
die je hart 't liefdesgeluk weer doet voelen
jij bent het
kom, dan vluchten we samen weg
wat heerlijk
we vluchten naar het eind van de wereld
kom, laten we gelukkig zijn
laten we samen vluchten
God van goedertierenheid
genadige God
wees gezegend
door twee gelukkige harten
onze ouders hebben harten van steen
wat zeg je nu, Roméo?
geen tranen, geen smeekbeden
niets kan hen vermurwen
ik nader de hemelpoort, Juliette
ik ga sterven
je ijlt, dit is een koortsdroom
lieveling, kom bij zinnen
helaas, ik dacht dat je dood was
ik heb deze gifdrank gedronken
een gifdrank, mijn hemel
troost je, lieve vrouw
onze droom was te mooi
de liefde, hemelse hartstocht
overleeft zelfs het graf
hij licht de steen op
en, gezegend door de engelen
als een golf van licht
verdwijnt hij in het oneindige
wat vreselijk, wat een marteling
luister, Juliette
de leeuwerik kondigt de dag al aan
nee
het is niet de dag
het is niet de leeuwerik
het is de zoete nachtegaal
vertrouweling van de liefde
wrede echtgenoot
je hebt van dit gif niets meer overgelaten
gelukkig, mijn dolk
jij komt me te hulp
mijn God, wat heb je gedaan?
kom, dit is een heerlijk ogenblik
dit is het allerhoogste geluk
samen met jou te sterven
kom, nog een kus
ik hou van je
Heer
vergeef ons