een rotsachtig landschap
o, help mij, help mij! of ik ben verloren
door deze sluwe slang tot prooi verkoren
barmhartige goden
daar komt hij al aan
red mij, bescherm mij
sterf, monster, door onze macht
triomf
het is volbracht, de heldendaad
hij is bevrijd
door ons moedige ingrijpen
een bekoorlijke jongeling, teer en mooi
zo mooi als ik nog nooit heb gezien
ja, om te schilderen zo mooi
zou ik mijn hart aan de liefde wijden
dan zou het deze jongeling moeten zijn
laat ons haastig onze vorstin verwittigen
misschien dat deze mooie man
haar weer haar oude rust geven kan
ga, meld het haar ik blijf intussen hier
nee nee, gaan jullie maar ik waak hier over hem
nee nee, dat gaat niet ik zal hem alleen beschermen
ik waak -ik zal hem beschermen
ik, ik, ik
dus ik moet gaan?
moet ik dan soms gaan?
ei ei
kijk nu toch aan
wat zouden ze graag met hem alleen zijn
nee nee
nee nee, dat kan niet
wat zouden ze graag met hem alleen zijn
met hem alleen
nee nee
nee nee, dat kan niet
wat zou ik er niet voor over hebben om met deze jongeling te leven
had ik hem maar voor mij alleen
maar geen van drieën gaat, dat kan toch niet?
het beste is dat ik maar ga
ik ga
mooie, lieflijke jongeling vaarwel
tot ik je terugzie
mooie, lieflijke jongeling, vaarwel
tot ik je terugzie
Waar ben ik?
Verbeeld ik me alleen maar dat ik nog leef?
Of heeft een hogere macht me gered?
De slang...
...dood?
Wat hoor ik?
Waar ben ik? Op wat voor onbekende plek?
Wie is daar?
de vogelvanger, dat ben ik, ja altijd vrolijk, heisa hopsasa
ik, vogelvanger, ben bekend bij oud en jong in heel het land
ik heb een goede hand van lokken en fluiten kan ik als de beste
dus kan ik blij en vrolijk zijn want alle vogeltjes zijn van mij
de vogelvanger, dat ben ik, ja altijd vrolijk, heisa hopsasa
ik ben bekend bij oud en jong in het hele land
bezat ik maar een meisjesnet ik zou ze bij dozijnen vangen
ze gingen achter slot en grendel en allemaal waren ze voor mij
en als alle meisjes dan van mij waren ruilde ik rap suikergoed
en wie ik dan de liefste vond die kreeg suiker van me
en als ze me teder kuste was zij mijn vrouw en ik haar man
ze viel vredig naast me in slaap en ik wiegde haar als een kind
Hé daar! -Wat?
Zeg mij, vriend, wie ben jij?
Een mens als jij.
Maar met een broek aan.
Wie ben jij? -Ik ben een prins.
Van vorstelijken bloede.
Daar kan ik niet bij. Verklaar je nader als je wil dat ik je begrijp.
Mijn vader is een vorst die heerst over vele landen en mensen.
Landen? Mensen?
Zijn er behalve deze bergen ook nog landen en mensen?
Ja. Duizenden. -Duizenden?
Vertel eens in welke streek we zijn.
Hier zijn bergen en bergen en bergen...
Hoe noem je dit gebied? Wie is de heerser?
Dat weet ik niet. -Wat?
Net zo min als ik weet hoe ik op de wereld ben gekomen.
Wat? Weet je niet waar je geboren bent en wie je ouders zijn?
Geen idee!
Een oude, maar heel vrolijke man heeft mij grootgebracht en gevoed.
Dat zal wel je vader zijn geweest.
Dat weet ik niet.
Heb je je moeder dan niet gekend? -Dat niet.
Ik weet alleen dat niet ver hiervandaan mijn hut van stro staat...
die mij tegen regen en kou beschut.
Maar waar leef jij van? -Van eten en drinken, zoals alle mensen.
Hoe kom je daar dan aan?
Door te ruilen. Ik vang voor de sterren- fonkelende koningin allerlei vogels...
en daarvoor krijg ik elke dag eten en drinken van haar.
Sterrenfonkelende koningin?
Misschien wel de machtige vorstin van de nacht.
Zeg eens, vriend, heb je ooit het geluk gehad...
die godin van de nacht te zien?
Blijf daar, zeg ik, en waag het niet...
want ik ben beresterk als ik iemand grijp.
Beresterk?
Dan heb jij me dus gered van die giftige slang?
Slang?
Is hij dood of leeft hij nog?
Je wilt met je bescheiden vraag alleen mijn dank afwimpelen.
Maar hoe heb je het tegen dat monster kunnen opnemen?
Je draagt geen wapens.
Heb ik niet nodig. Bij mij is een stevige handgreep meer dan wapens.
Je hebt hem gewurgd?
Gewurgd!
Papageno.
Dat ben ik. Kijk om, vriend.
Wie zijn deze dames?
Ze geven me elke dag in ruil voor mijn vogels...
wijn, suikerbrood en zoete vijgen.
Ze zijn vast heel mooi.
Ik denk het niet.
Jij vroeg me of ze mooi waren.
Daar kan ik je op antwoorden:
Ik heb m'n leven lang niets bekoorlijkers gezien.
Papageno.
Hier, schoonheden, laat me mijn vogels overhandigen.
Onze vorstin stuurt je voor het eerst in plaats van wijn...
schoon, helder water.
En geen suikerbrood...
maar deze steen.
Wat? Moet ik stenen eten?
En in plaats van vijgen heb ik de eer...
om een gouden slot om je mond te bevestigen.
Leugenaar, leugenaar.
Wij waren degenen die jou bevrijdden.
Beef niet. Jou wachten vreugde en verrukking.
Dit portret hier stuurt de grote vorstin je. Het is de beeltenis van haar dochter.
Als je merkt, zei ze, dat deze trekken je niet onverschillig laten...
dan zijn geluk, eer en roem je deel.
betoverend mooi is dit portret
zo mooi als door geen oog aanschouwd
ik voel
hoe dit goddelijk beeld
een nieuw gevoel wekt in mijn hart
al weet ik het niet te benoemen
het brandt als vuur hier in mijn hart
zou dat gevoel liefde zijn?
ja ja
liefde is het, en niets anders
o, kon ik haar maar vinden
stond ze maar hier voor mij
ik zou
warm en zuiver
wat zou ik?
ik zou haar vol verrukking
aan deze hunkerende borst klemmen
en eeuwig zou ze dan de mijne zijn
eeuwig zou ze dan de mijne zijn
Wapen je met moed en standvastigheid, mooie jongeling.
De vorstin... -Heeft mij opgedragen je te zeggen...
Dat de weg naar het geluk voor je open ligt.
Wat is dat? -Kalm maar.
Onze koningin komt eraan.
Ze komt. Ze komt. Ze komt.
o, sidder niet, geliefde zoon
je bent onschuldig, wijs en vroom
een jongeling als jij kan het best
het diep bedroefde moederhart troosten
tot lijden ben ik uitverkoren
want zonder dochter ben ik nu
met haar ging mijn geluk verloren
een booswicht
een booswicht vluchtte met haar heen
nog zie ik haar sidderen
in bange huivering
haar angstig beven
haar schuchter verzet
ik zie nog hoe ze werd geroofd
een jammerkreet om hulp
was alles wat zij sprak
maar tevergeefs was al haar smeken
want te zwak was de hulp die ik haar bood
te zwak was de hulp die ik haar bood
jij zult haar gaan bevrijden
jij zult haar redder zijn
en zie ik je zegevieren dan is ze voor eeuwig de jouwe
voor eeuwig zal zij de jouwe zijn
welsprekend is zijn straf, de arme met stomheid is hij geslagen
ik kan je alleen maar beklagen want ik ben te zwak om te helpen
de koningin schenkt je genade ze scheldt je je straf kwijt
Papageno kan weer praten -ja, maar lieg niet nog een keer
nooit lieg ik meer -laat dit een waarschuwing zijn
ja, het zal een waarschuwing zijn
kregen alle leugenaars maar zo'n slot op hun mond
in plaats van haat, laster en zwarte gal
heersten er dan liefde en broederschap
o prins, neem deze gave van mij aan
dit zendt je onze koningin
de toverfluit zal je beschermen
je tot steun zijn in het grootste ongeluk
hiermee zul je almachtig zijn en 's mensen hartstochten veranderen
de droevige, die maak je blij
de vrijgezel wordt dolverliefd
zo'n fluit is meer dan goud en kronen waard
want die maakt de mensen gelukkig en tevreden
nu dan, schone dames ik zeg u gedag
gedag zeggen mag je maar wel draagt de vorstin je op
samen met de prins naar Sarastro's burcht te gaan
nee, daar bedank ik voor
van uzelf hoorde ik dat hij net een tijger is
Sarastro laat me nog plukken en braden
en zet me aan zijn honden voor
de prins beschermt je vertrouw op hem en dien hem
de prins mag naar de duivel lopen mijn leven is me lief
als ik niet oppas sluipt hij er als een dief vandoor
hier, neem dit kleinood -wat kan daarin zitten?
daarbinnen hoor je klokjes klingelen -kan ik erop spelen?
o, vast en zeker
zilveren klokjes, toverfluiten
die zijn nodig om ons te beschermen
vaarwel, wij gaan nu
vaarwel, tot ziens
maar schone dames, zeg ons -waar die burcht te vinden is
drie knaapjes, jong, mooi, lief en wijs
zweven om jullie heen op jullie reis
zij zullen jullie gids zijn
houd je aan hun raad alleen
drie knaapjes, jong, mooi, lief en wijs
zweven om ons heen op onze reis
zij zullen jullie gids zijn
houd je aan hun raad alleen
vaarwel dan nu, wij gaan
vaarwel en tot ziens
Hé, slaven.
Hé, slaven. Breng boeien hier.
ziezo, m'n lieve duifje
wat een kwelling, wat een leed
verloren is je leven
de dood doet mij niet beven
ik treur alleen om mijn moeder
ze zal vast sterven van verdriet
slaven, doe haar boeien om mijn haat zal je te gronde richten
o, laat mij liever sterven als niets je kan vermurwen, barbaar
weg jullie
laat me met haar alleen
waar ben ik hier?
waar kan ik zijn?
aha, daar zie ik mensen vooruit, ik ga daar heen
een mooi meisje, jong en puur en witter nog dan krijt
dat is de duivel
dat is zeker
heb medelijden
spaar mij
Moeder.
Wie ben jij?
Een afgezant van de sterrenfonkelende koningin.
Mijn moeder? O vreugde.
Hoe heet je? -Papageno.
Ik heb je naam vaak gehoord, maar jouzelf heb ik nooit gezien.
Ik jou net zo min.
Dan ken je dus mijn goede, liefdevolle moeder?
Als je de dochter van de nachtkoningin bent, ja.
Ja, dat ben ik.
Dat zullen we zo zien.
De ogen: zwart.
Zwart... klopt.
De lippen: rood.
Rood... klopt.
Bruin haar. Alles klopt.
Behalve handen en voeten.
Neem me niet kwalijk.
Wacht even.
Volgens de afbeelding hoor je geen handen of voeten te hebben.
Die staan er niet op.
Laat die afbeelding dan eens zien. Vlug.
Ja, dat ben ik.
Hoe kom je eraan?
Toen ik vanmorgen bij het paleis van je moeder kwam...
om m'n vogels af te leveren, zag ik een man voor me...
die zich 'prins' laat noemen.
'Prins'?
Hoe heet hij?
Tamino.
Hij nam jouw moeder zo voor zich in...
dat ze hem jouw portret gaf en beval om jou te bevrijden.
Zijn besluit kwam even snel...
als zijn liefde voor jou.
Liefde?
Hij heeft mij dus lief?
Zeg dat nog eens. Het woord 'liefde' hoor ik maar al te graag.
Kom, schone dame. We moeten voortmaken.
Je zult opkijken als je die jongeling ziet.
Vooruit, ik waag het erop. -Wacht!
Kom.
Maar...
Kom. -Misschien is dit wel een valstrik.
Misschien ben jij wel een boze geest uit het gevolg van Sarastro.
Boze geest?
Ik een boze geest?
Ik ben de beste geest van de hele wereld.
Van de hele wereld.
Vriend, vergeef me als ik je beledigd heb.
Jij hebt een gevoelig hart.
Jazeker heb ik een gevoelig hart.
Maar wat heb ik daaraan?
Ik wil vaak de hand aan mezelf slaan...
als ik bedenk dat Papageno nog geen Papagena heeft.
Heb je nog geen vrouw?
Niet eens een meisje, laat staan een vrouw.
Heb geduld.
De hemel zal ook voor jou zorgen...
en je een vriendin sturen, nog eerder dan je denkt.
Maakte de hemel maar eens haast.
bij mannen die de liefde voelen
ontbreekt ook nooit een nobel hart
die zoete driften mee te voelen
is dan de eerste vrouwenplicht
verheugen moeten wij ons in de liefde
alleen door liefde leven wij
de liefde verzoet elk lijden
aan haar betaalt elk schepsel tol
zij kruidt de dagen van ons leven
werkt in de kringloop der natuur
haar hoge doel toont duidelijk
dat er niets edelers is dan vrouw en man
man en vrouw
en vrouw en man
man en vrouw en vrouw en man
zij raken aan het goddelijke
dit is de weg die naar je doel leidt
maar overwin op mannelijke wijze, jongeling
sla daarom acht op onze woorden
wees standvastig, verdraagzaam en zwijgzaam
vertel mij, lieve knapen
of ik Pamina redden kan
dat te openbaren is ons niet vergund
wees standvastig, verdraagzaam en zwijgzaam
onthoud dat
kortom: wees een man
dan, jongeling, zul je mannelijk zegevieren
de wijze les van deze knapen
zij eeuwig in mijn hart gegrift
waar ben ik nu? wat zal er van mij worden?
is dit de woonplaats der goden?
de poorten, de zuilen, zij tonen
dat wijsheid, arbeid en kunst hier wonen
waar werkzaamheid troont en luiheid wijkt
krijgt de ondeugd niet licht een kans
ik waag mij moedig door de poort
mijn bedoeling is edel, louter en rein
sidder, laffe booswicht
Pamina redden
dat is mijn plicht
terug!
terug? terug?
dan waag ik hier mijn geluk
terug
ook hier hoor ik 'terug'
daar zie ik nog een deur
misschien vind ik de ingang daar
waarheen, roekeloze vreemdeling?
wat zoek je in dit heiligdom?
wat eigen is aan liefde en deugd
de woorden van een nobel hart
maar hoe wil je die zaken vinden?
niet deugd en liefde leiden je
je wordt door dood en wraak gedreven
ja, voor die booswicht enkel wraak -maar hem zul je bij ons niet vinden
Sarastro heerst hier?
ja, Sarastro heerst hier
toch niet in de Wijsheidstempel? -jawel, in de Wijsheidstempel, hier
dan is dus alles huichelarij
je denkt alweer te gaan?
ja, ik wil gaan, vrij en blij
nooit wil ik uw tempel zien
verklaar je nader, je bent misleid
Sarastro woont hier dat is voor mij genoeg
als je je leven liefhebt, blijf en spreek
haat je Sarastro? -voor eeuwig haat ik hem
wat zijn de redenen daarvan?
hij is een onmens, een tiran
is wat je zegt bewezen?
bewezen door de rampspoed van een vrouw
op wie verdriet en deernis drukken
heeft een vrouw je betoverd?
een vrouw praat veel maar zegt weinig
en jij gelooft haar loze praat?
o, mocht Sarastro jou
de zin onthullen van zijn handelwijze
dat is maar al te duidelijk
die meedogenloze rover ontrukte Pamina toch aan haar moeders armen?
ja, jongeling, wat je zegt is waar
waar is zij die ons werd ontroofd?
is zij misschien al geofferd?
je dit te zeggen, waarde zoon
is mij vooralsnog niet toegestaan
verklaar dit raadsel, zeg het mij
ik ben gebonden aan eed en plicht
wanneer wordt dit geheim ontsluierd?
als vriendenhand je binnenleidt
in dit heiligdom tot eeuwige verbintenis
o eeuwige nacht
wanneer zul je wijken?
wanneer daagt er weer licht voor mijn ogen?
weldra
weldra, jongeling
of nooit
weldra, zeggen jullie, of nooit?
o, onzichtbaren, zeg mij:
leeft Pamina nog?
Pamina
leeft nog
ze leeft?
ik dank u
o, was ik maar in staat
om tot eer van u, almachtigen
met iedere toon mijn dank te uiten
zoals die hier ontsprong
hoe sterk is toch je tovermacht
o lieflijke fluit
dat door jouw klank
zelfs wilde dieren vreugde voelen
alleen Pamina, die blijft weg
Pamina
Pamina, hoor mij toch
vergeefs
waar
waar vind ik je?
dat klinkt als Papageno
misschien heeft hij haar al gezien misschien brengt hij haar mee
misschien
misschien voert die klank mij tot haar
snelle voeten, rappe moed fnuiken vijands lage listen
vonden we Tamino maar anders grijpen ze ons nog
lieflijke jongeling
stil, dat kan ik beter
wat zou blijer kunnen stemmen? vriend Tamino hoort ons al
ginds hoorde ik zijn fluit
wat een geluk als ik hem vind snel nu, snel
snel nu, snel!
heb ik jullie nog te pakken
staal en ijzer hierheen!
mores leren zal ik jullie
mij, Monostatos, verschalken!
breng touwen en koorden
slaven, kom hier
nu is het met ons gedaan
slaven, kom hier
wie niet waagt, die niet wint
kom, m'n mooie klokkenspel laat je klokjes klingelen
dat hun oren zingen
wat klingelt dat prachtig wat klingelt dat mooi
nooit heb ik zoiets gehoord of gezien
kon maar elke brave man zulke klokjes vinden
z'n vijanden zouden zomaar verdwijnen
en zonder hen leefde hij
in de beste harmonie
slechts de harmonie der vriendschap maakt de last des levens lichter
zonder zulke sympathie
is er geen geluk op aarde
leve Sarastro!
wat heeft dat te betekenen? ik sidder, ik beef
o vriend, nu is 't met ons gedaan dat kondigt de komst van Sarastro aan
was ik maar een muis dan kon ik me verstoppen
was ik een slak dan kroop ik in m'n huis
mijn kind, wat moeten we nu zeggen?
de waarheid
al zou het een misdaad zijn
leve Sarastro!
aan hem onderwerpen wij ons met vreugde
als wijze moge hij zich verheugen in het leven
hij is onze afgod die wij allen vereren
heer, het is waar ik heb verkeerd gedaan
ik wilde uw heerschappij ontvluchten
maar het is mijn schuld niet
de boze Moor eiste liefde van mij
daarom, o heer, ben ik u ontvlucht
sta op, verheug je, lief kind
ook zonder je te ondervragen
ken ik de geheimen van je hart
je hebt een ander innig lief
ik wil je niet tot liefde dwingen
maar ik geef je toch de vrijheid niet
mij roept de dure kinderplicht
want mijn moeder
is in mijn macht
je zou ongelukkig zijn als ik je in haar handen liet
de moedernaam klinkt voor mij zo zoet
zij is het
en een trotse vrouw
een man moet jullie hart leiden
want zonder hem is elke vrouw geneigd
om uit haar kring te treden
kom, trotse jongeling, hierheen hier is Sarastro, onze heer
hij is het -zij is het
ik kan het bijna niet geloven
het is geen droom
ik sla mijn armen om hem heen
ik sla mijn armen om haar heen
al zou dat mijn dood zijn
wat heeft dat te betekenen? -wat een brutaliteit
onmiddellijk uit elkaar
dat gaat te ver
uw slaaf ligt aan uw voeten laat die boosdoener boeten
bedenk hoe brutaal hij is:
samen met die vreemde vogel wilde hij Pamina bij u weghalen
maar ik wist hem te achterhalen
u kent mijn waakzaamheid -ja, die is prijzenswaardig
geef deze man van eer
alleen al uw genade maakt mij rijk
zevenenzeventig slagen op de voetzolen
heer, dat loon had ik niet verwacht
geen dank, het is mijn plicht
leve Sarastro de goddelijke wijze
hij beloont en straft met gelijke rechtvaardigheid
geleid nu deze vreemdelingen
de Tempel van Beproeving binnen
bedek dan hun hoofd
zij moeten eerst worden gereinigd
als deugd en gerechtigheid
het grote pad met roem bezaaien
dan is de aarde een hemelrijk
en zijn stervelingen gelijk aan goden
Vrienden.
Bedankt dat jullie zijn gekomen.
Als ingewijden in de Tempel van Kunst en Wijsheid moeten jullie weten...
dat we in tijden van crisis verkeren.
Met een zuiver geweten verklaar ik u dat deze bijeenkomst van vandaag...
een der belangrijkste van onze tijd is.
Tamino, een koningszoon, vertoeft aan de noordelijke poort van onze tempel...
en wenst eens als een wijs en ingetogen vorst te regeren.
Hij verlangt naar verlichting.
Pamina, het zachtmoedige, deugdzame meisje...
is door de goden voor deze lieflijke jongeling bestemd.
Dat is de reden waarom ik haar aan haar trotse moeder heb ontrukt.
Die vrouw waant zich groot...
en hoopt door begoocheling en bijgeloof het volk in haar ban te brengen...
en onze Tempel te verwoesten.
Maar zij zal daar niet in slagen.
Tamino zelf zal hem met ons versterken...
en als ingewijde de deugd belonen, maar de ondeugd straffen.
Grote Sarastro.
Uw wijze betogen kennen en bewonderen wij.
Echter, zal Tamino ook de zware beproevingen...
die hem wachten doorstaan?
Hij is een prins.
Meer nog: hij is een mens.
Maar als hij nu in zijn prille jeugd het leven zou laten?
Dan zal hij de vreugde der goden eerder smaken dan wij.
Bezit hij deugd?
Deugd.
Ook zwijgzaamheid?
Zwijgzaamheid.
Is hij goedhartig?
Goedhartig.
Als u hem als waardig beschouwt, volg dan mijn voorbeeld.
Geroerd door uw eensgezindheid...
dankt Sarastro u in naam van de mensheid.
o Isis en Osiris
schenk de geest der wijsheid
aan het nieuwe paar
u, die de stappen der reizigers leidt
sterk met geduld hen in gevaar
laat hun beproeving vruchten dragen
maar als zij moeten ingaan tot het graf
beloon dan hun grote deugd
neem hen in uw midden op
Breng Pamina binnen.
Waar ben ik?
Wat een vreselijke stilte.
Zeg eens:
Waar is mijn jongeling?
Hij wacht op jou om je voor het laatst vaarwel te zeggen.
Voor het laatst vaarwel?
Waar is hij?
Hier.
Man, wat heb jij vrolijke vrienden.
Vreemdeling. Wat zoek je?
Een betere wereld.
Wat eis je van ons?
Vriendschap en liefde.
En ben je bereid om daarvoor met je leven te strijden?
Ook als de dood je loon zou zijn?
Onderwerp je je aan iedere beproeving?
Iedere.
Terug.
zal ik je nooit meer zien?
jullie zult elkaar in vreugde terugzien
jou wachten dodelijke gevaren
mogen de goden mij behoeden
je zult de dood niet ontlopen
dat zegt mijn voorgevoel
laat de wil der goden geschieden
hun wenk zal mij wet zijn
o, als je mij liefhad zoals ik jou
dan zou je niet zo rustig zijn
geloof me, ik voel hetzelfde
eeuwig zal ik je trouw zijn
het uur is daar jullie moeten nu scheiden
hoe bitter is dit verdriet
het is tijd, nu moeten jullie scheiden
Tamino moet nu weer gaan -Pamina, ik moet gaan
hoe bitter is dit verdriet
Pamina, ik moet werkelijk gaan
nu moet hij gaan -nu moet ik gaan
Pamina
Tamino
vaarwel
het uur is daar
o, gouden rust
keer terug
wij zien elkaar weer
vaarwel
wij zien elkaar weer
vaarwel
En jij... Jij.
Wil jij ook de liefde tot de wijsheid bevechten?
Vechten is niets voor mij.
Ik hoef ook helemaal geen wijsheid.
Ik ben meer een natuurmens, die met eten, drinken en slapen tevreden is.
Maar als ik nog eens een knap vrouwtje zou vinden...
Je zult haar nooit krijgen, als je je niet aan onze beproevingen onderwerpt.
Wat houdt die beproeving in?
Je onderwerpen aan al onze wetten...
en zelfs de dood niet uit de weg gaan.
Ik blijf vrijgezel.
Maar als je nu een deugdzaam, mooi meisje kon krijgen?
Is ze jong? -Jong en mooi.
En ze heet? -Papagena.
Die zou ik alleen al uit nieuwsgierigheid willen zien.
Zien kun je haar. Maar geen woord met haar spreken.
Ook jou, prins, leggen de goden een heilzaam stilzwijgen op.
Als je je daar niet aan houdt, zijn jullie allebei verloren.
Je zult Pamina zien, maar nooit met haar mogen praten.
Dat is het begin van jullie beproevingstijd.
Wat een vreselijke nacht.
Papageno, ben je nog bij me?
Natuurlijk.
Waar denk je dat wij nu zijn?
Waar?
Als het niet donker was, dan kon ik het je wel zeggen, maar nu...
Ik vind dit maar niks. -Ben je bang?
Dat niet. Maar de rillingen lopen over m'n rug.
Mijn laatste uurtje heeft geslagen.
wat? jullie in dit gruwelijke oord?
nooit, nooit kom je hier heelhuids vandaan
Tamino, jouw dood is gezworen
en Papageno is verloren
nee, dat is te erg
stil, Papageno
je zou toch niet met vrouwen praten?
we gaan eraan
stil, zeg ik je
aldoor stil, aldoor stil
aldoor maar stil
de koningin is hier in de tempel
hier in de tempel? -stil, jij
ben je je eed vergeten?
Tamino, je bent verloren
denk aan de koningin
er wordt gefluisterd dat die priesters vals van aard zijn
een wijze onderzoekt en luistert niet naar praatjes van gepeupel
er wordt gezegd: wie zweert op hun verbond
gaat naar de hel met huid en haar
bij de duivel, dat is ongehoord
Tamino, is dat waar?
vrouwengeklets door huichelaars verzonnen
maar ook de koningin zegt het
dat is ook een vrouw
stil, laat mijn woord genoeg zijn
denk aan je plicht en handel verstandig
waarom toch aldoor zo afwijzend?
ook Papageno zwijgt alleen maar
ik zou wel willen, maar...
stil
u ziet dat ik niet mag
dat ik het praten niet kan laten
dat jij het praten niet kan laten is echt een schande voor jou
we moeten ze smadelijk verlaten
want geen van beiden praat
ze moeten ons smadelijk verlaten
want geen van beiden praten we
een sterke geest bezit de man
die weet hoeveel hij zeggen kan
ontwijd is de heilige tempel naar de hel met die vrouwen!
o wee
Wat was nu eigenlijk mijn vergrijp?
Vanwege zo'n nietig plantje hebben ze mijn voetzolen ervan langs gegeven.
Alleen aan de dag van vandaag heb ik te danken...
dat ik nog op de aarde rondloop.
Daar heb je dat kuise viooltje.
Bij alle sterren, dat meisje maakt me horendol.
Het vuur dat in mij smeult, zal mij nog verteren.
Als ik wist dat ik hier alleen was en niemand me kon bespieden...
zou ik nog een poging wagen.
Wat is het toch een zenuwslopend gedoe, de liefde.
alles voelt liefdesvreugde dartelt en kust
en ik moet de liefde mijden, omdat mijn kop zo lelijk is?
heb ik dan geen hart gekregen? ben ik niet van vlees en bloed?
altijd zonder vrouw te leven dat zou waarlijk hellevuur zijn
daarom wil ik nu minnekozen, kussen, vrijen
lieve maan, vergeef me dat ik voor een blanke schoonheid val
blank is mooi, ik moet haar kussen
maan, verschuil je maar even
mocht het je te zeer ergeren doe dan maar je ogen dicht
Terug!
Moeder.
Mijn moeder. -Mijn kind.
Mijn kind, mijn kind.
Waar is de jongeling die ik je heb gestuurd?
Ach, moeder. Die heeft zich bij de ingewijden aangesloten.
De ingewijden?
Ongelukkige dochter, dan ben ik je voor altijd kwijt.
Kwijt? Laten we vluchten. Nu jij mij beschermt, trotseer ik elk gevaar.
Beschermt? Lieve kind, je moeder kan je niet meer beschermen.
Door je vaders dood is mijn macht teloorgegaan.
Je vader heeft de macht vrijwillig overgedragen...
aan Sarastro en de ingewijden. -De macht?
De zevenvoudige zonnekring die Sarastro nu op zijn borst draagt.
Waarom?
Waarom...
Waarom, vroeg ik hem.
De kring, zo zei hij, zal door Sarastro net zo mannelijk worden beheerd als door mij.
Zoek niet naar kennis die de vrouwelijke geest niet begrijpt.
Het is jouw plicht en die van je dochter...
om je onder de leiding van wijze mannen te stellen.
Ach, moeder...
is de jongeling dan voor altijd voor mij verloren?
Verloren.
Maar, lieve moeder...
zou ik de jongeling als ingewijde niet net zo kunnen liefhebben als nu?
Een man liefhebben die met mijn doodsvijand verbonden is...
die elk ogenblik mijn ondergang zou willen bewerkstelligen.
Mijn vader zelf was met die wijze mannen verbonden.
Hij prees hen altijd om hun goedheid...
hun verstand, hun deugd.
Wat hoor ik?
Jij, mijn dochter...
kunt de schandelijke beweegredenen van deze barbaren verdedigen?
Zie je hier dit staal?
Dit is voor Sarastro geslepen.
Jij zult hem doden...
en mij de zevenvoudige zonnekring bezorgen.
Maar lieve moeder... -Zwijg.
de wraak van de hel kookt in mijn hart
dood en wanhoop laaien rond mij op
als niet door jou Sarastro de dood vindt
dan ben je mijn dochter niet meer
wees dan voorgoed verstoten
wees voor altijd verlaten
verbroken zijn dan voor eeuwig
de banden der natuur
verstoten, verlaten
verbroken, de banden der natuur
als niet door jou
Sarastro de dood vindt
hoort
goden der wrake
hoort de eed van een moeder
Moet ik een moord plegen?
Goden.
Dat kan ik niet.
Wat moet ik doen?
Je aan mij toevertrouwen.
Waarom beef je? Vanwege het moordplan?
Je weet er dus van?
Alles.
Je hebt dus nog maar één manier om jezelf en je moeder te redden.
Liefde of dood. Spreek! Je leven staat op het spel.
Nooit!
Sterf dan.
Heer, ze hebben gezworen u te doden. Daarom wilde ik u redden.
Ik weet maar al te veel.
Je ziel is net zo smerig als je begeerte.
Dan zoek ik nu de moeder op, als de dochter mij niet beschoren is.
Heer.
Straf mijn moeder niet.
De pijn van mijn afwezigheid...
Ik weet alles.
Ik weet dat ze op wraak tegen mij en de mensheid zint.
Maar jij zult zien...
hoe ik mij op je moeder wreek.
in deze heilige hallen
is wraak onbekend
en als een mens gevallen is
voert liefde hem tot zijn plicht
dan wandelt hij aan de hand van een vriend
welgemoed en blij naar een beter land
binnen deze heilige muren
waar de mens zijn medemens liefheeft
kan geen verrader op de loer liggen
omdat vijanden worden vergeven
wie zulke lessen niet graag hoort
verdient het niet om mens te zijn
Tamino.
Waar zijn we?
Heil, jongeling.
Jouw standvastig mannelijke gedrag heeft gezegevierd.
Weliswaar wacht je nog menig ruw en gevaarlijk pad...
maar met de hulp van de goden zul je die weg voorspoedig afleggen.
We zetten dus met een zuiver hart onze tocht voort.
En jij.
Wat is er?
Sta op. -Ik ben bewusteloos.
Ik krijg hier niks te eten.
Sta op, jij. Wees een man.
Maar zeg eens, beste heer:
Als de goden een Papagena voor mij hebben...
waarom moet ik haar dan met zoveel gevaar veroveren?
Laat op die nieuwsgierige vraag je verstand het antwoord geven.
Hier worden jullie tweeën aan jezelf overgelaten.
Prins, vaarwel.
Je zult Pamina zien, maar je mag nooit met haar spreken.
Op zo'n eindeloze tocht zou de liefde je voorgoed vergaan.
Waar zijn we nu?
Sinds we hier zijn, heb ik nog niets gegeten of gedronken.
Ik kijk de hele tijd naar deze steen...
en wacht tot hij brood wordt.
Met mezelf zal ik toch wel mogen praten?
En ook wij kunnen met elkaar praten. We zijn mannen.
Nog geen druppel water krijg je bij die lui...
laat staan iets anders.
ten tweeden male heten wij u welkom
in Sarastro's rijk
hij stuurt wat u is ontnomen
de fluit en ook de klokjes
als u deze spijzen niet versmaadt
eet en drink er dan vrolijk van
wanneer we elkaar voor de derde keer zien
is blijdschap het loon van uw moed
Tamino, houd moed
het doel is nabij
jij, Papageno
zwijg, wees stil
stil, stil zwijg, wees stil
Tamino, zullen we gaan eten?
We verkeren in tijden van crisis.
Iemand een recept voor prei en panettone?
Blaas jij maar op je fluit.
Ik eet dit liever op.
Zou de wijnkelder ook zo goed zijn voorzien?
Dit is een godenwijn.
Jij hier?
Wat een geluk.
Ik hoorde je fluit.
Ik ben op de klank af gegaan.
Ben je verdrietig?
Waarom zeg je niets?
Heb ik je beledigd?
Liefste.
Mijn Tamino.
Bij jou zoek ik troost...
hulp.
Hou je niet meer van me?
Papageno, zeg eens.
Wat is er met m'n vriend?
Jij ook?
Zeg dan toch waarom jullie zwijgen.
Dit is erger...
dan een belediging...
erger...
dan de dood.
ach, ik voel het
het is verdwenen
voorgoed verloren, het liefdesgeluk
nooit komen die zalige uren
voor mij meer terug
kijk, Tamino
deze tranen vloeien alleen voor jou
als jij dit liefdesverlangen niet voelt
dan vind ik alleen rust in de dood
als jij dit liefdesverlangen niet voelt
dan vind ik alleen nog rust
in de dood
Zie je wel, Tamino?
Ik kan ook zwijgen als het moet.
Ja, bij zo'n onderneming sta ik m'n mannetje.
o Isis
en Osiris
wat een gelukzaligheid
de donkere nacht
moet wijken voor de zonnestralen
weldra zal de edele jongeling nieuw leven voelen
weldra zal hij zich volledig wijden aan onze dienst
zijn geest is fier
zijn hart is rein
weldra, weldra
weldra zal hij ons waardig zijn
Gaan jullie maar vooruit.
Ik kom wel na.
De sterkste blijft hier.
De enige vriend die ik heb, ben jij, lieve fles.
Interessant dat je dat zegt.
Echt waar?
Dank je.
Jij hebt familie.
een meisje of een vrouwtje dat is wat Papageno wenst
o, zo'n lieftallig duifje wat zou dat zalig zijn
dan smaakte mij drinken en eten dan kon ik met vorsten mij meten
van het leven genieten als een wijze en in het Elysium zijn
dan kon ik me met vorsten meten
van het leven genieten als een wijze en in het Elysium zijn
een meisje of een vrouwtje dat is wat Papageno wenst
o, zo'n lieftallig duifje wat zou dat zalig zijn
als geen mij liefde wil schenken dan zal mij de vuurgloed verteren
maar kust me een vrouwelijke mond dan ben ik meteen weer gezond
een meisje of een vrouwtje dat is wat Papageno wenst
o, zo'n lieftallig duifje wat zou dat zalig zijn
ach, waarom moet ik toch bij alle lieflijke meisjes slecht vallen?
helpt eentje mij niet uit de nood dan wil ik werkelijk dood
Zeg eens, onbekende schoonheid.
Worden alle vreemde gasten op deze manier onthaald?
Zeker, m'n engel.
Kom, oudje. Kom naast me zitten.
Zeg eens. Hoe oud ben je?
Hoe oud?
Achttien jaar en twee minuten.
Achttien jaar en twee minuten?
Jonge engel dat je bent.
Heb je ook een geliefde? -Zeker.
En is hij ook zo jong als jij?
Nee. Hij is twintig jaar ouder.
Twintig jaar ouder dan jij? Dat is net als...
Dat moet een liefde zijn...
Hoe heet jouw minnaar?
Papageno.
Waar is hij dan, die Papageno?
Hier.
Ben ik jouw geliefde? -Ja, mijn engel.
Maar hoe heet jij dan?
Papagena.
Niet zo haastig, lieve engel.
Over zo'n verbintenis moet je nadenken.
Papageno, ik raad je aan: Aarzel niet. Je hand, anders...
Anders zul je zonder vriend of vriendin moeten leven...
en voor altijd de wereld verzaken.
Zonder vriend...
zonder vriendin?
De wereld verzaken?
Dan neem ik liever een oudje dan helemaal niemand.
Hier.
Hier heb je mijn hand.
Ik verzeker je dat ik je altijd trouw zal blijven.
Zolang ik geen knappere zie.
Zweer je dat?
Ja. Dat zweer ik.
Dan zul je zien hoe teder je vrouwtje je zal liefhebben.
Stop.
Weg met jou, jonge vrouw.
Hij is jou nog niet waardig.
Heb jij gepraat?
Zonder vriend en zonder vriendin moet je leven...
en de wereld voor altijd verzaken.
nog even en als bode van de ochtend
prijkt op haar gouden baan de zon
nog even en het bijgeloof verdwijnt
nog even en de wijze overwint
o, zoete rust, daal neer
keer in de mensenharten weer
dan is de aarde een hemelrijk
en zijn de stervelingen aan goden gelijk
maar zie toch, wanhoop plaagt Pamina
waar is ze dan? -ze is niet zichzelf
verworpen liefde knaagt aan haar
laat ons het arme kind troost gaan brengen
voorwaar, haar lot gaat ons ter harte
o, was haar jongeling maar hier
daar komt ze, laten wij opzij gaan
en zien wat ze doet
dus jij bent nu mijn bruidegom?
met jou beëindig ik mijn smart
wat sprak zij daar voor duistere woorden?
het arme kind is de waanzin nu nabij
geduld, mijn dierbare, ik ben de jouwe
nog even en wij treden in de echt
waanzin kolkt door haar gedachten
zelfmoord staat op haar gelaat
lieftallig meisje
kijk ons aan
sterven wil ik, als de man die ik nooit zal kunnen haten
zijn geliefde kan verlaten
dit gaf mij mijn moeder
zelfmoord wordt door God gestraft
liever door dit ijzer sterven dan door smart ten onder gaan
moeder, door uw toedoen lijd ik en word door uw vloek vervolgd
meisje, wil je met ons gaan?
vol is nu de maat van mijn ellende
valse jongeling, vaarwel
zie, Pamina sterft door jou
laat dit ijzer mij nu doden
ongelukkige, doe het niet
zou jouw jongeling dit zien
sterven zou hij van verdriet
want hij houdt van jou alleen
wat? dus hij zou wederliefde voelen
en verborg zijn innerlijk voor mij, wendde zijn gezicht zelfs af?
waarom sprak hij niet met mij?
daar moeten wij over zwijgen
maar wij zullen hem je laten zien
en verbaasd zul jij dan merken dat hij jou zijn hart gewijd heeft
en voor jou de dood niet schuwt
breng mij bij hem, ik wil hem zien
kom, dan gaan wij naar hem toe -ik wil hem zien
twee harten die van liefde branden
kan geen mensenhand ooit scheiden
vergeefs beijveren zich vijanden de goden zelf beschermen hen
vergeefs beijveren zich vijanden
de goden zelf beschermen hen
hij die deze moeizame weg gaat
wordt gereinigd door vuur, water, lucht en aarde
als hij zijn doodsangst overwinnen kan
verheft hij zich van de aarde naar de hemel
verlichting wordt hem geschonken en hij zal in staat zijn
zich volledig te wijden aan de mysteriën van Isis
de dood schrikt mij niet af om als een man te handelen
de weg der deugdzaamheid te bewandelen
ontsluit de poorten der verschrikking
blijmoedig waag ik mij naar binnen
Tamino, wacht! ik moet je zien
wat hoor ik? Pamina's stem?
ja, dat is Pamina's stem
wat een geluk, nu kan ze met mij mee
nu scheidt geen noodlot ons meer
al wachtte ons ook de dood
mag ik met haar spreken?
je mag met haar spreken
wat een geluk, elkaar weer te zien
en hand in hand de tempel te betreden
een vrouw voor nacht noch dood beducht
is waardig
en wordt ingewijd
mijn Tamino
o, wat een geluk
mijn Pamina
o, wat een geluk
hier zijn de poorten der verschrikking
die mij met nood en dood bedreigen
ik wil, waar je ook gaat, slechts aan jouw zijde gaan
ik zelf zal je geleiden
zoals de liefde mij leidt
zij zal ons pad met rozen zomen
want rozen zijn waar doornen zijn
speel nu op je toverfluit
die moet ons beschermen op onze weg
in de ban van een betoverend uur sneed mijn vader deze fluit
uit het diepste kernhout van een duizendjarige eik
bij bliksem en donder en stormgeweld
speel nu op de fluit
opdat die ons leidt op onze angstige tocht
door de macht van de klanken
gaan wij blijmoedig door de duistere nacht des doods
beproevingen
vuur
door laaiend vuur zijn wij gegaan
weerstonden moedig het gevaar
laat jouw klank ons beschermen tegen woeste waterstromen
zoals tevoren tegen vuur
water
o goden, wat een heerlijk ogenblik
vergund is ons Isis' geluk
triomf, triomf, edel paar
jullie hebben het gevaar overwonnen
nu zijn jullie door Isis gewijd
kom, treed de tempel binnen
treed de tempel binnen
Papagena
vrouwtje, duifje, schoonheid van me
vergeefs, ze is verloren ik ben geboren voor het ongeluk
ik kon mijn mond niet houden nu krijg ik mijn verdiende loon
sinds ik van die wijn heb geproefd
sinds ik dat vrouwtje heb gezien staat mijn hart in brand
eerst brandt het hier en dan weer daar
Papagena, hartenliefje Papagena, lief duifje
vergeefs, vergeefs ik ben levensmoe
met de dood houdt de liefde op al staat je hart in brand
deze boom zal ik tooien
mij aan hem mijn keel toesnoeren
nu het leven mij zo tegenstaat welterusten, zwarte wereld
als jij zo lelijk doet en mij geen liefje gunt
dan is het uit en sterf ik mooie meisjes, denk aan mij
wil er eentje zich om mij, arme voordat ik hang nog erbarmen
nou, dan laat ik het voor deze keer
roep maar: ja of nee
niemand hoort me
stilte alom
dus jullie willen het?
Papageno, vooruit dan maar eindig je levensloop
ik wacht nog steeds
vooruit dan maar, ik tel tot drie
Een.
Twee.
Drie.
vooruit, het moet maar
omdat niets me weerhoudt
welterusten, valse wereld
niet doen
Papageno, wees verstandig
je leeft maar eenmaal laat dat voldoende zijn
jullie kunt makkelijk praten en schertsen
als je in vuur en vlam stond zoals ik
ging je ook achter de meisjes aan
laat dan je klokjes klingelen
dan komt je vrouwtje vast
dat toverding was ik glad vergeten
klingel, klokkenspel, klingel
ik moet mijn lieve meisje zien
klinkt, klokjes, klinkt breng mijn meisje hier
klingel, klokjes, klingel breng mijn meisje hier
Papageno, kijk eens om
mag ik je nu helemaal hebben? -helemaal
wees dan m'n lieve vrouwtje -en jij m'n duifje
o, wat heerlijk zal dat zijn
als de goden aan ons denken
en aan onze liefde kinderen schenken
van die lieve kleine kindertjes
lieve kleine kindertjes
eerst een kleine Papageno -dan een kleine Papagena
dan weer een Papageno -dan weer een Papagena
het is het hoogste geluk
als er heel veel Papageno's en Papagena's
de ouders tot zegen zullen zijn
wees stil, stil
straks dringen wij de tempel binnen
stil
straks dringen wij de tempel binnen
maar vorstin, houd u aan uw woord
u heeft mij uw dochter beloofd
ik houd me aan mijn woord, ik wil het
mijn dochter zal jouw gade zijn
haar dochter zal jouw gade zijn
maar stil, ik hoor een vreselijk gedruis donder en waterstromen
ja, verschrikkelijk is dat gedruis als het weergalmen van de donder
nu zijn ze in de tempel
daar zullen wij ze overvallen
wij zullen die kwezels verdelgen te vuur en te zwaard
aan u, grote koningin van de nacht
wordt het offer van onze wraak gebracht
verbrijzeld, vernietigd is onze macht
wij allen storten in eeuwige nacht
de stralen van de zon
verdrijven de nacht
en vernietigen de slinks vergaarde macht der huichelaars
heil u, gewijden
u hebt de nacht verdrongen
dank
dank aan u, Osiris
dank
dank aan u, Isis
de kracht heeft overwonnen en kroont tot loon
de schoonheid en wijsheid met eeuwige kroon
de kracht heeft overwonnen
en kroont tot loon
de schoonheid en wijsheid met eeuwige kroon