hebt g' in het struikgewas
die zanger horen zingen
over zijn liefde en verdriet?
hebt ge dat treurige simpele geluid
van de nachtegaal gehoord
's morgens vroeg als alles nog zwijgt?
hebt ge het gehoord?
hebt ge het toen gehoord
hebt ge het gehoord?
hebt ge het toen gehoord
dat treurige, simpele geluid
van de nachtegaal?
hebt ge het gehoord?
ze zijn aan het zingen
dat deed ik ook vaak
in lang voorbije dagen, weet je nog?
ik zong ook zo vaak
u was toen nog jong
wat was ik dol op Richardson
u was toen nog jong
niet omdat ik hem zelf gelezen had
maar omdat prinses Alina
mijn nichtje uit Moskou
me vaak over hem vertelde
ja, ik weet het nog goed
u was toen nog verloofd met meneer
maar u droomde toen van iemand anders
die u veel meer aanstond
ja, hij was een dandy, dat wist iedereen
een gokker ook en sergeant van de garde
ik droeg altijd modieuze kleren
het stond me goed
maar, zonder dat het me gevraagd was
werd u zomaar opeens uitgehuwelijkt
om uw verdriet wat te verzachten
is meneer algauw hierheen gekomen
het scheelde niets
of ik was van mijn man gescheiden
en u werd huisvrouw
raakte aan een nieuw bestaan gewend
de hemel schonk ons de gewenning
als plaatsvervanger voor geluk
ja, zo is het precies
gewenning is een godsgeschenk
een plaatsvervanger voor geluk
een keursje, een poëziealbum, prinses Polina
een schrift met sentimentele verzen
ik ben het allemaal vergeten
de Céline van vroeger werd Akoelka
en ten slotte droeg u zelfs
een gewatteerd nachthemd en een muts
de hemel schonk ons gewenning
als plaatsvervanger voor geluk
ja, zo is het precies
gewenning is een godsgeschenk
een plaatsvervanger voor geluk
maar mijn man hield zielsveel van mij
maar meneer hield zielsveel van u
hij vertrouwde me blindelings
hij vertrouwde u blindelings
gewenning is een godsgeschenk
een plaatsvervanger voor geluk
mijn benen doen pijn van het vele lopen
mijn handen doen pijn van 't vele werken
mijn hart is beklemd van de grote zorgen
ik weet niet wat ik moet doen
hoe ik mijn lief kan vergeten
mijn benen doen pijn van het vele lopen
snelle benen, van het vele lopen
m'n handen doen pijn van 't harde werken
blanke handen, van het harde werken
goedendag, mevrouw, ons moedertje
goedendag, onze weldoenster
we hebben 'n versierde korenschoof mee
omdat u zo goed voor ons bent
de oogst is gedaan
dank jullie wel, hij is prachtig
wees maar blij
ik ben ook blij voor jullie
maar zingen jullie nu iets vrolijkers?
zoals u wilt, moedertje
wij zullen u wel vermaken
kom meisjes, laten we een kring maken
vooruit, kom hier staan
op het brugje bij de molen
op de gladde, houten plankjes
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
op de gladde, houten plankjes
liep me eens een mooie kerel
met wangen als een bellefleurtje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
met wangen als een bellefleurtje
een dikke boomstam op zijn schouder
op zijn heup een doedelzak
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
op zijn heup een doedelzak
op zijn andere heup een hoorn
raad maar eens, mijn lieve vriendje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
raad maar eens, mijn lieve vriendje
de zon is onder, ga niet slapen
kom naar buiten uit je huisje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
kom naar buiten uit je huisje
vraag het Sasja, vraag het Masja
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
vraag het aan lieve Parasja
vraag het Sasja, vraag het Masja
vraag het aan lieve Parasja
Parasjenka kwam naar buiten
hield een praatje met haar vriendje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
hield een praatje met haar vriendje
kijk niet zo naar mij, mijn liefje
ik loop naar buiten in wat ik aanhad
in een dun, doorzichtig hemdje
en een heel kort onderrokje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
in een dun doorzichtig hemdje
en een heel kort onderrokje
wajnoe, wajnoe, wajnoe, wajnoe
wat vind ik 't toch heerlijk weg te dromen
op de tonen van die liedjes
ach Tanja, Tanja
je bent altijd maar aan het dromen
ik ben niet zoals jij
ik word vrolijk als ik zingen hoor
op het brugje bij de molen
op de gladde, houten plankjes
ik kan niet zomaar zitten smachten
dat gedroom is niets voor mij
ik houd er niet van in 't holst van de nacht
op het balkon te zuchten diep uit m'n ziel
waarom zou ik zuchten
als de dagen van m'n jeugd gelukkig zijn?
ik heb geen zorgen en houd van lachen
ze noemen me nog steeds een kind
het leven zal altijd goed voor me zijn
en ik blijf altijd zoals ik nu ben
vol verwachting, zorgeloos, dartel
onbekommerd en vrolijk
zorgeloos en vol verwachting
dartel, onbekommerd, vrolijk
ik kan niet zomaar zitten smachten
dat gedroom is niets voor mij
ik houd er niet van in 't holst van de nacht
op het balkon te zuchten diep uit m'n ziel
waarom zou ik zuchten
als de dagen van m'n jeugd gelukkig zijn?
ik heb geen zorgen en houd van lachen
ze noemen me nog steeds een kind
mijn lieve, kleine spring-in-'t-veld
wat ben je toch een vrolijk, dartel vogeltje
volgens mij ga je zo nog dansen ook
waar of niet?
Tanjoesja, zeg, wat heb je toch?
je bent toch niet ziek?
nee, njanja, mij mankeert niets
beste mensen, dank voor jullie lied
gaan jullie maar naar het bijgebouw
Filipjevna, zorg jij dat er wijn voor ze is
tot ziens, vrienden
tot ziens, moedertje
mamaatje, moet je Tanja nu toch zien
wat dan?
ja, inderdaad, lief kind, wat zie je bleek
zo zie ik er altijd uit, mama
maakt u zich niet ongerust
ik ben iets heel interessants aan het lezen
maakt dat je dan zo bleek?
mama, het verhaal van de zielenpijn
van die twee gelieven ontroert me
ik heb zo met ze te doen
het is zo zielig, ach, wat moeten ze lijden
kom toch, Tanja
als ik zulke boeken las
raakte ik vroeger ook altijd van streek
maar het zijn maar verzinsels
en mettertijd ben ik gaan inzien
dat in dit leven helden niet bestaan
nu ben ik rustig
daar hebt u anders geen reden voor
u hebt nog steeds uw schort voor
stel je voor dat Ljenski op bezoek komt
hoor, daar komt iemand aanrijden
hij is het
je hebt gelijk
hij is niet alleen
wie zou het kunnen zijn?
mevrouw, meneer Ljenski is hier
samen met meneer Onjegin
ach, ik ga maar gauw weg
blijf hier, Tanja, dat is heel onbeleefd
hemeltje, mijn muts zit helemaal scheef
laat ze binnenkomen, vraag ze nu binnen
mesdames, ik ben zo vrij geweest
een vriend mee te brengen
mag ik u voorstellen?
Onjegin, mijn buurman
zeer tot genoegen
nee nee, het genoegen is geheel aan ons
gaat u toch zitten, dit zijn mijn dochters
het is mij werkelijk een grote eer
laten we naar binnen gaan
of wilt u liever nog buiten blijven?
doet u alstublieft alsof u thuis bent
wij zijn buren
we hoeven toch niet vormelijk te doen?
wat is het hier verrukkelijk
ik houd van deze tuin
zo schaduwrijk en vredig
het is er zo behaaglijk
o, goed
dan ga ik me met het huishouden bemoeien
zorgen jullie voor de gasten
ik ben zo terug
zeg eens, wie van de twee is nu Tatjana?
degene die somber is
en zwijgzaam als Svetlana
ik weet het, ik weet het, hij is het
nu zijn mijn dromen van hem vervuld
ze zullen grappen maken en oordelen
en stiekem roddels gaan vertellen
och, beste vriend, golven en steen
verzen en proza, ijs en vuur
zijn niet zo verschillend van elkaar als wij
haar gezicht is zo stom als de maan
alles doet me aan hem denken
ijs en vuur, verzen en proza
verschillen niet zo van elkaar als wij
wat ben ik gelukkig
wat ben ik gelukkig dat ik u weer ontmoet
gisteren hebben we elkaar toch gezien?
ja, maar dat is al een lange dag geleden
dat is een eeuwigheid
eeuwigheid? wat 'n verschrikkelijk woord
eeuwigheid, één enkele dag?
ja, een vreselijk woord
maar niet voor mijn liefde
vertelt u mij eens
volgens mij is het op 't platteland oersaai
overal zo ver vandaan
ook al is het nog zo verrukkelijk
ik denk niet dat u hier veel vertier hebt
ik lees veel
het is waar dat lezen in ruime mate
voedsel schenkt aan geest en hart
maar men kan niet altijd met 'n boek zitten
ik loop soms in de tuin te dromen
waarover droomt u dan zoal?
het liefste peins ik zomaar wat
dat was al zo toen ik nog klein was
ik zie dat u 'n ontzettende droomster bent
dat was ik ook, lang geleden
ik houd van je
ik houd van je, Olga
zoals alleen de ziel van een dichter
veroordeeld is te beminnen
altijd en overal, slechts één droom
telkens hetzelfde verlangen
telkens hetzelfde verdriet
als jongen al was ik in je ban
maar hartenpijn kende ik toen nog niet
vertederd was ik getuige van je kinderspel
in de veilige schaduw van het eikenbos
deed ik mee met je spelletjes
ik houd van je
ik bemin je
zoals alleen de ziel van 'n dichter liefheeft
jij alleen bent waar ik van droom
jij bent mijn enige verlangen
jij bent mijn vreugde en mijn smart
ik houd van je
en niets, geen kille afstandelijkheid
geen uur van scheiding
geen vrolijk rumoer
niets zal ooit mijn ziel ontnuchteren
die zich warmt aan het vuur
van de liefde van een jong meisje
veilig in ons stille dorp
zijn wij tezamen opgegroeid
en weet je nog dat onze ouders
ons al vroeg voor elkaar bestemden?
daar zijn jullie
waar is Tanja toch gebleven?
ze wandelt vast bij de vijver met onze gast
ik zal haar gaan roepen
zeg maar dat het tijd is
om naar binnen te gaan
en onze hongerige gasten voor te zetten
wat God ons gaf
alstublieft, komt u toch mee
wij komen achter u aan
mijn oom, 'n waarlijk prijzenswaardig man
dwong alom groot respect af
toen hij door ziekte werd geveld
een beter mens is haast ondenkbaar
een voorbeeld voor andere mensen
maar o mijn God, wat is het vervelend
dag en nacht aan een ziekbed te zitten
en geen stap buiten de deur te doen
mijn duifje
daar gaat ze, haar hoofdje gebogen
haar ogen neergeslagen, zo deemoedig
ze is zo vreselijk verlegen
hoewel...
misschien staat die nieuwe man haar aan?
foei, wat heb ik zitten babbelen
het is bedtijd, Tanja
morgen moet je vroeg op voor de kerk
ga maar gauw slapen
ik kan niet slapen, njanja
het is hier zo benauwd
doe het raam eens open
en kom je bij me zitten?
wat is er toch met je, Tanja?
ik verveel me
laten we over vroeger praten
waarover dan, Tanja?
vroeger wist ik heel wat oude sprookjes
en verhalen over boze geesten
en mooie meisjes
maar nu niet meer
wat ik wist, ben ik vergeten
ja, ik word oud
dat is niet zo leuk
vertel eens, njanja
toen je nog jong was
was je toen wel eens verliefd?
wat denk je wel, Tanja?
in mijn tijd werd over liefde niet gesproken
mijn schoonmoeder zaliger
zou me zo het huis uit hebben gejaagd
hoe ging dat dan toen je trouwde, njanja?
dat was de wil van God natuurlijk
mijn Wanja was jonger dan ik, die schat
en ik was dertien
een week of twee kwam de koppelaarster
en uiteindelijk gaf mijn vader zijn zegen
ik huilde bittere tranen van angst
vriendinnen deden huilend m'n vlecht los
en brachten me met gezang naar de kerk
zo kwam ik bij 'n vreemde familie terecht
maar je luistert helemaal niet meer
ach, njanja
njanja, ik voel me zo ellendig ongelukkig
ik ben misselijk
en zou zo in tranen kunnen uitbarsten
kindje toch, je bent niet in orde
God verhoede en heb mededogen
hier, ik besprenkel je met wijwater
je gloeit helemaal
ik ben niet ziek, ik...
weet je, njanja, ik ben verliefd
laat me maar
laat me alleen
ik ben verliefd
maar hoe...
ga nu maar, laat me alleen
geef me pen en papier
en zet de tafel dichterbij, wil je?
ik ga gauw slapen
welterusten, Tanja, slaap lekker
al kost het mij mijn leven
eerst wil ik, verblind door hoop
een ongekend geluk oproepen
ik wil de verrukking kennen van het leven
ik drink 't magische gif van 't verlangen
ik word door dromen achtervolgd, overal
overal zie ik hem voor me
nee, zo is het niet goed, ik begin opnieuw
wat is er toch met me? ik gloei helemaal
ik weet niet hoe ik moet beginnen
ik schrijf u, wat wilt u meer?
wat kan ik verder zeggen?
u kunt me nu met minachting straffen
maar als u voor mij, getroffen door 't lot
een druppel medelijden over hebt
dan zult u me niet in de steek laten
eerst wilde ik zwijgen, gelooft u me
en zou u van mijn schande nooit weten
nooit, nooit
o ja, ik zwoer dat ik niemand zou vertellen
over m'n verterende hartstocht
maar nee...
ik heb mezelf niet meer in mijn macht
laat maar gebeuren wat gebeuren moet
ik zal hem alles eerlijk zeggen
waarom toch hebt u ons bezocht
in dit afgelegen oord?
ik zou u nooit hebben gekend
en van geen bittere kwelling weten
wie weet was mettertijd de onrust
in mijn onervaren ziel wel wat bedaard
had ik 'n vriend gevonden naar m'n hart
was ik een trouwe echtgenote geworden
en een goede moeder
een ander?
nee, geen ander kan ik m'n hart schenken
het is in de hemel voorbestemd
het is Gods wil, ik hoor bij jou
mijn hele leven was een voorbereiding
op die ontmoeting die zeker komen moest
ik weet, jij bent mij door God gezonden
en tot mijn dood zul je mijn behoeder zijn
je verscheen me in mijn dromen
nog ongezien had ik je al lief
je raadselachtige blik kwelde me
in m'n ziel weerklonk jouw stem
al zo lang
nee, het was geen droom
ik herkende je meteen
toen je bij ons binnenkwam
ik was als verlamd, begon te gloeien
en ik zei in stilte:
daar is hij, daar is hij
is het niet zo dat ik je al hoorde
toen jij onhoorbaar tot mij sprak?
terwijl ik arme mensen hielp
of zielensmart troostte met gebed?
en ben jij het niet
dierbaar visioen, die nu op dit moment
zich in het duister even aan mij vertoont
gebogen over mijn hoofdeinde?
jij was 't toch die mij vol vreugde en liefde
woorden van hoop hebt toegefluisterd?
wie ben je?
mijn beschermengel?
of sluwe verleider?
maak toch een einde aan mijn twijfels
misschien is dit alles onzin
werd mijn jonge ziel bedrogen
en wacht mij
een heel ander lot
het zij zo
van nu af ligt mijn lot in jouw handen
voor jou vergiet ik deze tranen
en ik smeek je om bescherming
bedenk: ik ben hier helemaal alleen
niemand begrijpt me
mijn gezond verstand heeft me verlaten
en zwijgend moet ik ten onder gaan
ik wacht op je, ik wacht op je
met één enkel woord
kun je mijn hart weer leven geven
of deze benauwde droom verstoren
en me straffen met een verdiend verwijt
ik eindig
herlezen durf ik niet
ik besterf 't haast van angst en schaamte
maar zijn eergevoel is me de waarborg
onbevreesd verlaat ik me daarop
ach, de nacht is voorbij
de wereld is wakker
en het zonnetje is al op
de herder speelt op zijn schalmei
wat is alles rustig
maar ik...
tijd om op te staan, lieve kind
je bent al helemaal klaar, mijn schat
o, mijn vroeg vogeltje
ik maakte me gisteren al zorgen
maar je bent goddank gezond, kindlief
geen spoor meer van dat verdriet
je gezicht lijkt wel een klaproos
ach, njanja, wil je iets voor me doen?
maar natuurlijk, liefje, zeg maar wat
je moet niet denken
heus, geen verdenking
maar weet je...
ach, toe, zeg geen nee
lief kind, God is mijn getuige
nou goed, stuur je kleinzoon in 't geheim
met dit briefje naar O...
naar de buurman
en druk hem op het hart
dat hij geen woord erover rept
en mijn naam niet noemt
tegen wie dan, liefje
ik ben tegenwoordig zo vergeetachtig
ik ken hier zoveel buren
ik houd ze nauwelijks uit elkaar
wie bedoel je nu precies?
wat ben je toch traag van begrip, njanja
mijn schattebout, ik ben al oud
mijn verstand is niet meer zo scherp
vroeger was ik een bijdehandje
ja, toen had ik aan 'n enkel woord genoeg
ach, njanja
ik heb je vlugge verstand niet nodig
kijk, njanja, het gaat om deze brief
goed, goed, ik begrijp het al
wees niet boos! -ik ben een domoor
ik heb je vlugge verstand niet nodig
die brief is voor Onjegin
stuur je kleinzoon
met die brief naar Onjegin
maar kijk nu, je bent weer helemaal bleek
heus, njanja, het is niets
stuur nu maar je kleinzoon
lieve, mooie meisjes
hartendiefjes, vriendinnetjes
zing maar je vrolijk lied
dans maar naar hartenlust
zing ons liedje, ons lievelingsliedje
en lok een knappe jonge vent
naar onze reidans toe
en als hij hierheen is gelokt
en we hem in de verte zien
rennen we alle kanten uit
en gooien bessen naar hem toe
kersen en framboosjes rood
en ook trosjes aalbessen
je mag niet dichterbij komen
om naar ons lievelingsliedje te luisteren
of jongemeisjesspelletjes te begluren
je mag niet dichterbij komen
om naar ons lievelingsliedje te luisteren
lieve, mooie meisjes
hartendiefjes, vriendinnetjes
zing maar je vrolijk lied
dans maar naar hartenlust
zing ons liedje, ons lievelingsliedje
en lok een knappe jonge vent
naar onze reidans toe
en als hij hierheen is gelokt
en we hem in de verte zien
rennen we alle kanten uit
en gooien bessen naar hem toe
kersen en framboosjes rood
en ook trosjes aalbessen
je mag niet dichterbij komen
om naar ons lievelingsliedje te luisteren
of jongemeisjesspelletjes te begluren
je mag niet dichterbij komen
om naar ons lievelingsliedje te luisteren
of jongemeisjesspelletjes te begluren
daar is hij, Jevgeni
o God, wat zal hij wel van me denken
wat zal hij zeggen
ach, waarom gaf ik zo snel gehoor
aan de smart van mijn arme ziel
en heb ik me niet beheerst
en hem een brief geschreven
mijn hart zegt me
dat hij me uit zal lachen
mijn noodlottige verleider
o mijn God
wat ben ik ongelukkig
voetstappen, dichterbij
ja, hij is het, hij is het
u hebt mij een brief geschreven
ontkent u het maar niet
ik heb de bekentenis van uw ziel
zo vol vertrouwen
die ontboezeming van prille liefde gelezen
uw eerlijkheid is mij wel dierbaar
gevoelens die al lang waren verstard
kwamen weer tot leven
maar u daarvoor prijzen wil ik niet
ik zal u terugbetalen met een bekentenis
even ongekunsteld
wees zo goed en aanhoor mijn biecht
ik lever mij aan uw oordeel uit
o God, wat kwetsend en wat pijnlijk
als ik mijn leven zou willen beperken
tot de familiekring
als het lot gewild had
dat ik vader en echtgenoot zou zijn
dan, gelooft u mij alstublieft
zou ik u als vrouw hebben uitverkoren
maar ik ben voor dat geluk niet gemaakt
mijn ziel staat er niet voor open
uw volkomenheden zijn aan mij verspild
ik ben ze niet waard
geloof me, ik zeg u naar eer en geweten
het huwelijk wordt ons tot een kwelling
al hield ik nog zoveel van u
eenmaal gewend, vervliegt dat gevoel
oordeelt u zelf
wat Hymenaeus voor ons in petto heeft
wellicht voor een heel lange tijd
dromen en jaren zijn vervlogen
mijn ziel vernieuwt zich nimmermeer
ik houd van u als een broer
en misschien ook nog wel iets meer
en misschien met meer tederheid
luistert u naar mij zonder boosheid
een jong meisje verwisselt zo vaak
haar ene broze droom
voor een andere
u moet leren uzelf te beheersen
want niet iedereen begrijpt zoiets
uw onervarenheid zou u kunnen schaden
als hij hierheen is gelokt
die knappe jonge man
en wij hem in de verte zien
rennen we alle kanten uit
en gooien bessen naar hem toe
je mag niet dichterbij komen
om naar ons lievelingsliedje te luisteren
dat is me een verrassing
dat hadden we helemaal niet verwacht
een militair orkest
wat een feest
het is lang geleden
dat we zo zijn onthaald
een reuze feest, waar of niet?
bravo, wat een geweldige verrassing
hier op het land hebben we niet vaak
zo'n schitterend, vrolijk feest
de jacht is ons enige vermaak
we houden van 't lawaai wat erbij hoort
nou, het is maar wat je leuk vindt
de hele dag vliegen ze door 't kreupelhout
over open plekken, moerassen en bossen
en dan zijn ze moe, gaan even liggen
en doen niets anders dan uitblazen
heel leuk voor ons, arme vrouwen
ach, Trifon Petrovitsj, wat aardig van u
we zijn u zo dankbaar
te veel eer, ik ben zelf juist heel blij
we zullen dansen dat het een lust is
dat ben ik ook van plan, laat ons beginnen
kijk toch eens, kijk toch eens
de torteltjes dansen, het werd ook wel tijd
en wat voor 'n bruidegom, arme Tanjoesja
na het trouwen begint 't pas
hij is een tiran en...
zegt men, een gokker
hij is vreselijk onbeschoft, een dolleman
hij weet niet met dames om te gaan
hij is vrijmetselaar
en drinkt alleen maar rode wijn
zo denken ze dus over me
ik heb genoeg gehoord
van al dat schandelijk geroddel
het is ook mijn eigen schuld
waarom kwam ik naar dit stupide bal?
waarom? ik zal het Vladimir betaald zetten
ik ga Olga het hof maken
dat maakt hem razend
vooruit, mag ik?
deze dans had je mij beloofd
ik denk dat je je vergist
wat gebeurt hier?
ik geloof mijn ogen niet
Olga, God, wat is er aan de hand?
wat een geweldig feest
en wat een verrassing
wat worden we verwend
wat een vrolijkheid
wat een geweldig feest
wat een verrassing
een militair orkest hadden we niet verwacht
bravo, bravo, wat een vrolijk feest
wat een verrassing, wat een geweldig feest
waar of niet?
waaraan heb ik het verdiend
dat je me belachelijk maakt?
ach Olga, wat ben je hard voor me
wat heb ik misdaan?
ik begrijp niet wat ik verkeerd gedaan heb
al die écossaises, al die walsen
die je met Onjegin hebt gedanst
ik heb je gevraagd, maar je wees me af
Vladimir, doe niet zo raar
je maakt je kwaad om niets
wat, om niets?
hoe kan ik onverschillig toezien
hoe je met hem flirtte
hoe hij naar je toe boog en je hand greep
ik heb alles gezien
het heeft niets om het lijf
je bent gewoon jaloers om niets
ik heb gewoon plezier gehad
hij is heel aardig
heel aardig, ook dat nog
ach Olga, je geeft niets om mij
wat doe je raar
je geeft niets om mij
dans je de cotillon met mij?
nee, met mij
u hebt het me beloofd, waar of niet?
en ik houd mijn woord
dat is je straf, dat je zo jaloers bent
Olga
geen sprake van
kijk, daar komen de meisjes met Triquet
wie is dat?
een Fransman die bij de Charlikovs woont
monsieur Triquet, monsieur Triquet
zing alstublieft een couplet
een couplet heeft ik met mij
maar waar, u zegt, is mademoiselle?
hij moet zijn voor mij hier
car le couplet est fait pour elle
hier is ze, hier is ze
voilà, de koningin van deze dag
mesdames, ik zal begienen
ik u moet bidden, storen mij niet
laat ons, genodigden hier op dit feest
van haar wier jaardag wordt gevierd
de charme en schoonheid prijzen
haar lief en betoverend gelaat
werpt over ons allen zijn stralengloed
wat een genot, wat een geluk haar te zien
blijf altijd schitteren, mooie Tatjana
bravo, monsieur Triquet
uw vers was verrukkelijk
en heel erg mooi gezongen
moge het lot al haar wensen vervullen
moge vreugde, vermaak, plezier
haar lippen immer tot een glimlach plooien
moge zij aan de hemel van dit land
als een ster die altijd straalt en fonkelt
onze dagen en nachten verlichten
blijf altijd schitteren, mooie Tatjana
bravo, monsieur Triquet
uw vers was verrukkelijk
en heel erg mooi gezongen
messieurs, mesdames
neemt uw plaatsen in, alstublieft
de cotillon begint, wilt u zo goed zijn
waarom dans je niet, Ljenski?
je staat er bij als Childe Harold zelf
wat is er met je?
met mij? o, niets
ik bewonder je, wat 'n mooie vriend ben jij
hoezo? zo'n verwijt had ik niet verwacht
wat sta je toch te mokken
ik mokken? nee hoor, helemaal niet
ik bewonder hoe je met je mooie praatjes
meisjes het hoofd op hol brengt
en van hun zielenrust berooft
eerst heb je alleen oog voor Tatjana
en ik denk niet dat je uit liefde voor mij
Olga te gronde wilt richten
en haar rust verstoren
ze zitten haar al uit te lachen
noem je dat eervol?
wat? ben je gek geworden?
dat is prachtig, jij beledigt mij
en dan noem je mij waanzinnig
wat gebeurt er?
wat is er aan de hand? wat is er?
Onjegin, je bent niet langer mijn vriend
ik wens niet langer in je nabijheid te zijn
ik, ik veracht je
dat is een onverwachte ruzie
die zomaar is ontstaan
en het is ze duidelijk ernst
luister eens, Ljenski, je hebt ongelijk
de ruzie heeft genoeg aandacht getrokken
ik heb niemands rust verstoord
en eerlijk gezegd
dat was ook niet mijn bedoeling
waarom drukte je dan haar hand
en fluisterde je haar iets in 't oor?
ze was gevleid en bloosde ervan
wat heb je tegen haar gezegd?
zeg, iedereen luistert mee
doe niet zo overdreven
wat heb ik daarmee te maken?
ik ben door u beledigd
en eis genoegdoening
wat gebeurt er?
zeg toch wat er gebeurd is
gewoon, ik eis
dat de heer Onjegin zijn gedrag verklaart
hij wenst dat niet
en ik verzoek hem nu
mijn uitdaging aan te nemen
o God, en dat in ons huis, kalmeert u toch
in uw huis
in uw huis zijn, als gouden dromen
mijn jonge jaren vervlogen
in uw huis heb ik voor het eerst
de vreugde van zuivere liefde geproefd
maar vandaag heb ik iets anders geleerd
diep in mijn hart
heb ik spijt van mijn gedrag
ik ben verbijsterd
Jevgeni's gedrag
ik kan er met mijn verstand niet bij
arme Ljenski
ach, smart knijpt mijn hart tezamen
als een kille hand
zo pijnlijk, zo wreed
ik was onvoorzichtig met mijn spotternij
hier heb ik voor het eerst ervaren
dat 'n mooi meisje lief kan zijn als 'n engel
en schoon als de dag
maar inwendig
zo vals en slecht als de duivel
zou, na alle vrolijkheid, door hun ruzie
de avond eindigen in een duel?
de jeugd kan nog geen uur zonder ruzie
ze praten onzin
en gaan bijna vechten
zal na alle vrolijkheid
de nacht eindigen in een duel?
ik sta tot uw dienst
het is nu genoeg geweest
ik heb gehoord wat u daar zei
u bent gek geworden
ik zal u eens een lesje leren
goed, tot morgen
dan zullen we zien wie wie een lesje leert
misschien ben ik gek, maar u...
u bent een eerloze verleider
houd uw mond, of ik vermoord u
dit is een schandaal
we laten niet toe dat ze duelleren
zo'n bloedige afrekening
we laten ze gewoon niet gaan
houd ze tegen
we laten ze gewoon het huis niet uit
Vladimir, bedaar toch, ik smeek je
ach Olga, Olga
vaarwel, voor eeuwig
er komt een duel
wel, kennelijk komt uw tegenstander niet
hij zal zo wel hier zijn
maar toch bevreemdt het me ietwat
dat hij er niet is
het is al bijna zeven uur
ik had gedacht: die staat al te wachten
waarheen? waarheen?
waarheen zijt ge ontvloden
gouden dagen van mijn lente?
wat zal de dag van morgen brengen?
vergeefs tracht mijn blik hem te vangen
hij ligt in mist verborgen
maar ach, waarom?
de wet van het noodlot is rechtvaardig
stort ik, door een pijl doorboord, ter aarde
of zal hij rakelings langs mij gaan?
het geeft niet
het voorbestemde uur
voor slaap en waken zal toch komen
gezegend is de dag van zorg
gezegend is het naderend duister
stralend is de dag van morgen al
bij het vroegste ochtendgloren
maar ik, wellicht, daal af
in het onbekende donker van het graf
en de herinnering aan de jonge dichter
wordt verzwolgen door de trage Lethe
de wereld zal mij wel vergeten
maar jij, jij, jij
kom je hierheen als betoverende bruid
een traan plengen op mijn vroege graf?
en denken: hij heeft mij bemind
slechts mij alleen heeft hij gewijd
de droeve dageraad
van zijn stormachtig leven
ach Olga, ik heb je bemind
slechts jou alleen heb ik gewijd
de droeve dageraad
van mijn stormachtig leven
ach Olga, ik heb je bemind
mijn hartsvriendin, mijn lieveling
ach, kom toch
mijn lieveling, kom
ach kom, ik ben je man
ach kom toch, kom
ik wacht op jou, mijn lieveling
ach, kom toch, kom, je bent mijn vrouw
waarheen? waarheen?
waarheen zijt ge ontvloden
gouden dagen
van mijn lente?
daar zijn ze dan
maar wie heeft uw vriend bij zich?
ik ken hem niet
neem mij niet kwalijk
ik ben ietwat verlaat
laat u maar, wie is uw secondant?
van duels weet ik alles, daar ga ik prat op
de juiste vorm is mijn grote zorg
en het doodschieten van een mens
hoort niet zomaar te gebeuren
maar volgens de regelen der kunst
precies zoals het vroeger ging
dat lijkt me prijzenswaardig
mijn secondant?
hier is hij, monsieur Guillot
ik denk niet dat het een bezwaar is
dat hij u onbekend is
hij is een zeer fatsoenlijk mens
wel, zullen we beginnen?
laten we alsjeblieft beginnen
vijanden
is het lang geleden
dat de dorst naar elkaars bloed
ons nog niet scheidde?
is het lang geleden
dat wij onze vrije tijd, de dis
en onze gedachten en daden
gebroederlijk deelden?
en nu, als aartsvijanden kwaad
bereiden wij koelbloedig
elkaar de ondergang in stilte
ach, zullen we weer lachen met elkaar
voordat onze handen zijn besmeurd
en scheiden we toch nog als vrienden?
neen
ga klaarstaan
dood?
dood
ook hier verveel ik me
alle wereldse pracht en drukte
zijn niet in staat
't eeuwig smartelijke verdriet te verdrijven
ik doodde mijn vriend in een duel
leefde doelloos, zonder werk
en werd zo zesentwintig
gekweld door te veel vrije tijd
geen plichten, geen vrouw, niets te doen
ik kon mezelf niet bezighouden
mij kwelde grote onrust
het verlangen naar een ander oord
dat gevoel is een kwelling
ook al is 't soms 'n vrijwillig gekozen kruis
ik verliet mijn dorp
en de stille rust van bos en veld
waar de bloedbesmeurde schim
me dagelijks verscheen
doelloos begon ik te zwerven
door gevoel nog slechts gedreven
en toen?
tot mijn grote ongeluk
ging ook het zwerven me vervelen
ik keerde terug
en kwam als Tsjatski van 't schip op 't bal
vertel eens wie dat is?
die in dat uitgelezen gezelschap
zo staat te zwijgen met een duistere blik?
wat is dat voor iemand?
het is toch niet Onjegin?
zou dat Onjegin zijn? inderdaad, hij is het
is hij nog iets veranderd?
heeft hij zich verzoend?
is hij tot rust gekomen?
of nog steeds zonderling
net als vroeger?
als wat krijgen we hem te zien?
als Melmot, als kosmopoliet, als patriot
als Childe Harold, of als hypocriet?
of zet hij een of ander masker op?
is hij gewoon een brave kerel?
kijk, kijk
vorstin Gremina, kijk, daar gaat ze
waar dan?
kijk, daar, daar staat ze
lieftallig en zo ongekunsteld
dat is Tatjana, beslist
nee
wat?
weg uit dat afgelegen dorp?
dat is onmogelijk
en zo eenvoudig
maar toch ook statig, en ongedwongen
ze lijkt wel een keizerin
zegt u 's, met wie praat m'n man daar?
ik kan het niet goed zien
een zonderling, die hier aan huis komt
een stumper, niet goed bij zijn hoofd
die verre reizen heeft gemaakt
hij is nu weer terug, onze Onjegin
Jevgeni
kent u hem dan?
in mijn geboortedorp waren wij buren
o God
help me te verhullen hoe ontdaan ik ben
vertel eens, vorst, misschien weet jij
wie daar
met de gezant van Spanje in gesprek is?
aha, je bent wel heel lang weg geweest
wacht, ik stel je aan haar voor
wie is ze dan?
mijn vrouw
je bent getrouwd, dat wist ik niet, allang?
alweer een jaar of twee
met wie? -met een meisje Larina
Tatjana?
ken je haar dan?
we waren buren
niemand is ooit te oud voor liefde
haar komst is juist weldadig
zowel voor een prille jongeling
die nog niets van het leven kent
als voor een oude strijder met grijs haar
die door het lot getekend is
Onjegin, ik zal je niet verhelen
hoe waanzinnig ik van Tatjana houd
mijn leven verstreek vreugdeloos
tot zij verscheen
en als een zonnestraal na regenweer
me jeugd en leven schonk
ja, jeugd en geluk
te midden van deze huichelaars
die kleinzielige, verwende kindjes
dit belachelijk, vervelend gespuis
deze stompzinnige, vitterige betweters
te midden van kokette kwezels
te midden van alle slaafse lipdienaars
te midden van al het modieus gedoe
liefkozend beleefd bedrog, kille oordelen
en de hardvochtigheid van 't sociale leven
te midden van het loze tijdverdrijf
van berekening, gedachten en geklets
straalt zij als een ster
in nachtelijk duister aan heldere hemel
en het komt me altijd voor
dat zij straalt als een engel
niemand is ooit te oud voor liefde
haar komst is juist weldadig
zowel voor een prille jongeling
die nog niets van het leven kent
als voor een oude strijder met grijs haar
die door het lot getekend is
Onjegin, ik zal je niet verhelen
hoe waanzinnig ik van Tatjana houd
mijn leven verstreek vreugdeloos
tot zij verscheen
en als een zonnestraal na regenweer
mij jeugd en leven schonk
ja, jeugd en geluk
ze schonk me jeugd
en geluk
maar kom, ik zal je aan haar voorstellen
lieveling, sta mij toe je voor te stellen
aan een ver familielid en vriend, Onjegin
hoe maakt u het?
wij hebben elkaar al eens ontmoet
in de provincie, ja, lang geleden
waar komt u vandaan?
toch niet van huis?
o nee, ik ben net terug van verre reizen
wanneer dan? -vanmorgen
lieve, ik ben vermoeid
is dit dezelfde Tatjana
die ik in dat eenzame, afgelegen oord
dacht goed te doen
met gloeiend gemoraliseer
die ik een les wou leren?
dat jonge kind
wier vredig lot ik eens met voeten trad?
is zij het echt?
zo onbewogen en onbevreesd?
maar wat heb ik toch?
het lijkt wel of ik droom
wat is het dat zich roert
in mijn verkilde, luie ziel?
ergernis of ijdelheid
of toch de zorg der jeugd, de liefde?
helaas, er is geen twijfel aan
ik ben verliefd, als een jonge jongen
vol van jeugdige hartstocht
al ga ik ook te gronde
eerst wil ik, in blinde hoop
het magische gif van het verlangen proeven
en dronken worden in dit luchtkasteel
overal, overal zie ik haar voor me
mijn liefste verlangen, overal overal
o, wat valt dit me zwaar
opnieuw verschijnt Onjegin op m'n pad
als een meedogenloze schim
met zijn vlammende blik
bracht hij mijn ziel weer in beroering
en deed de hartstocht die gedoofd was
opnieuw in volle hevigheid ontbranden
alsof ik weer een jong meisje werd
alsof er tussen ons nooit afstand was
genoeg, sta op
ik moet met u praten
Onjegin, weet u nog, dat uur, in onze tuin
toen in die laan het lot ons samenbracht?
en hoe schuchter ik luisterde
naar wat u zei?
o, heb meelij, heb meelij met me
ik heb me zo vergist
ik ben zo zwaar gestraft
Onjegin, ik was toen veel jonger
en, naar ik geloof, ook beter
en ik beminde u
maar wat was 't dat ik aantrof in uw hart?
wat was uw antwoord?
alleen maar strengheid
de liefde van een nederig jong meisje
was vast niet nieuw voor u
en nu nog stolt mijn bloed
als ik terugdenk aan die koele blik
en aan uw preek
maar ik verwijt u niets
dat vreselijke uur handelde u grootmoedig
u had gelijk met wat u zei
maar toen, in die verlaten streken
ver weg van al het wereldse gepraat
vond u mij niet aantrekkelijk
waarom achtervolgt u me nu dan wel?
wat is de oorzaak van die aandacht?
toch niet dat ik nu deel heb
aan het grote leven
dat ik rijk ben en bekend
dat mijn man een oorlogswond heeft
die hem de gunst van het hof verleent?
toch niet dat mijn schande
nu iedereen bekend zou zijn
en je daarom bij deze mensen
eer zou verschaffen als verleider?
ach, o mijn God
ziet je koele blik in mijn nederig gebed
dan alleen maar laaghartig leedvermaak?
ik word verscheurd door je verwijten
als je eens wist
hoe vreselijk ik dorst naar liefde
te smachten, en met mijn verstand
de opwinding in mijn bloed te sussen
de wens je knieën te omarmen
en tranen plengend aan je voeten
smeekbeden, liefdesverklaringen
alles wat ik op het hart heb, je te zeggen
ik ween
huil maar, je tranen zijn mij kostbaarder
dan alle schatten op aarde
ach, het geluk lag binnen handbereik
zo dichtbij
ach, het geluk lag binnen handbereik
zo dichtbij
maar mijn lot ligt nu al vast
het is onomkeerbaar
ik ben getrouwd
en ik moet je vragen me met rust te laten
met rust te laten?
hoe zou ik dat kunnen, nee
nee, ook al zie ik je maar even
overal zal ik je volgen
om de glimlach op je lippen
om je blik te vangen met verliefde ogen
om je voortdurend te horen
en ten volle te begrijpen
hoe volmaakt je werkelijk bent
voor jouw ogen te bezwijmen aan de pijn van hartstocht
te verbleken en uit te doven
dat is gelukzaligheid, mijn enige droom
mijn enige zaligheid
Onjegin, ik doe een beroep op je trots
en je gevoel voor eer
ik kan je niet verlaten
Jevgeni, ik vraag je me nu te verlaten
o, heb meelij
maar waarom veinzen, dat is niet eerlijk
ach, ik houd van je
wat zei je daar?
wat was dat woord dat je gebruikte?
o vreugde, je bent mijn leven
je bent weer de oude Tatjana
nee, nee, het verleden keert niet terug
ik ben nu met een ander getrouwd
mijn lot ligt vast
ik zal hem eeuwig trouw blijven
jaag me niet weg
je houdt van mij
ik laat je nooit meer gaan
je vergooit je leven, en waarom?
het is de wil van God, je bent van mij
je hele leven stond in het teken
van een vereniging met mij
je weet, ik ben door God gezonden
om tot je dood naast je te staan
je kunt me nu niet meer verstoten
je moet om mij dit vreselijke huis
en de grote wereld verlaten
een andere mogelijkheid heb je niet
Onjegin, ik mag niet toegeven
je kunt me nu niet afwijzen
het lot heeft mij aan een ander geschonken
en met hem zal ik mijn leven delen
je moet om mij alles in de steek laten
ik verlaat hem niet
nee, ik moet mijn huwelijkseed trouw zijn
zijn wanhopige smeekbede
dringt diep door in mijn hart
maar als het vuur gedoofd is, zal de plicht het gevoel wel overwinnen
je bent van mij, voor eeuwig
ik moet nu gaan
nee, nee! -genoeg
ik smeek je, ga niet weg -nee, ik ben onvermurwbaar
ik houd van je, ik houd van je
laat me met rust
ik houd van je
vaarwel, voor eeuwig
ik houd van je
de schande
de smart