Ach, ik kom niet meer in slaap.
Ik zal het nog eens proberen.
Nee, ik kan niet slapen.
Hoe kan het ook anders? Ik heb vannacht geslapen.
Ik ben opgestaan.
Ik heb een pot thee gedronken met mijn man...
en ben weer gaan liggen.
Verder heb ik niets om handen.
O mijn God, wat een dodelijke verveling.
Voor ik trouwde, was het beter.
Al hadden we het niet rijk, ik was tenminste vrij.
En nu...
Van ellende zou een mens zich nog verhangen.
Ik ben koopmansvrouw, de vrouw van de koopman...
Zinovi Borisovitsj Izmajlov, een man van aanzien.
Mieren slepen met strootjes. Koeien geven melk.
De arbeiders zijn met het meel in de weer.
Ik ben de enige die niets te doen heeft.
Ik zit maar te kniezen.
Ik ben de enige die niet van het leven geniet.
Ik, koopmansvrouw.
Zijn er vandaag paddenstoelen?
Ja. -Ja?
Je weet, ik ben dol op paddenstoelen, vooral met boekweitpap.
Al schijnt de zon, al rommelt de donder, het is me om het even.
Wat sta je te zingen? Niks beters te doen? -Wat dan?
Waarom hebben we je in huis genomen?
Ik zei nog tegen m'n zoon, trouw niet met Katerina, maar hij luisterde niet.
Mooie vrouw ben jij. Al ruim vier jaar getrouwd...
en je hebt nog geen kind op de wereld gezet.
Dat is niet mijn schuld.
Wat? -Het is mijn schuld niet.
Wiens schuld dan wel?
Zinovi Borisovitsj is niet in staat een kind bij mij te maken.
Nonsens.
Het hangt allemaal van de vrouw af, van wat voor vrouw je treft.
Als hij door een goede vrouw zou worden bemind, een die met hem zou vrijen...
dan zou er zó een kind zijn. Maar jij bent zo koud als een vis.
Je probeert niet eens je te laten beminnen.
Wij hebben nu geen erfgenaam voor ons vermogen...
en onze goede koopmansnaam.
Je zou wel een jonge vent aan de haak willen slaan...
om mee vandoor te gaan en je man voor gek te zetten.
Vergeet het maar: de schutting is hoog en de honden lopen los.
De arbeiders kan ik vertrouwen.
Ik ben voortdurend op mijn hoede.
Ga het rattengif eens klaarmaken.
Ze hebben weer al het meel opgevreten.
Je bent zelf een rat.
Het zou voor jou moeten zijn, dat gif.
Zeg het maar.
De dam bij de molen is doorgebroken, en niet zo zuinig ook.
Wat moeten we doen?
En we kwamen al om in het werk. Ik zal er zelf heen moeten.
Ga maar.
Zonder het oog van de meester komt er niets van terecht, je hebt niets aan die lui.
Wat valt er te lachen?
Jullie meester gaat weg en wat doen jullie?
Nog geen traan laten jullie. Jullie hebben geen gevoel.
Wel.
Waarom gaat u weg, meester?
Waarom? Voor wie laat u ons in de steek?
Voor wie? Zonder onze meester is er niets aan.
Is het hier saai, verdrietig en vreugdeloos.
Het huis is zonder u geen thuis. Het werk is zonder u niet hetzelfde.
Niet hetzelfde.
Zonder u is er geen vrolijkheid.
Kom zo snel mogelijk terug.
Kijk eens, papa. Ik heb vandaag een nieuwe arbeider aangenomen.
Goed zo. Waar heb je hiervoor gewerkt? -Bij Kalganov.
Waarom ben je ontslagen? -De wagen staat klaar.
Nou, dan moet het maar.
Zeg je vrouw gedag.
Tot ziens, Katerina.
Zorg dat ze me gehoorzaamt.
Laat het haar zweren.
Laat haar zweren dat ze je trouw blijft.
Hoezo? Zo lang ben ik toch niet weg?
Doe het toch maar, voor alle zekerheid.
Die jonge vrouwen, je weet wel.
'S'il vous plaît, rendez-vous Provençaalse saus.'
Ja.
Snap je? -Ja.
Gewoon om te zorgen dat niet een of andere snuiter haar 't hoofd op hol brengt.
Ja, ja.
Katerina, zweer op deze heilige icoon dat je je man trouw zult zijn.
Ik zweer het.
Nou, dat was het dan. Tot ziens, Zinovi.
Neem afscheid van je vrouw.
Tot ziens, Katerinoesjka, tot ziens. -Niet zo, niet zo.
Op je knieën, op je knieën, vooruit.
Scheiden doet lijden. Schiet nou maar op.
Wat sta je daar nog? Waarom loop je niet door?
Die nieuwe arbeider is een verschrikkelijke rokkenjager.
Hij weet elke vrouw tot zonde te krijgen.
Hij heeft ook alles mee: een mooi lang lijf...
een knappe kop.
Hij heeft vroeger voor Kalganov gewerkt...
maar omdat hij het met de vrouw des huizes aanlegde...
hebben ze hem de laan uit gestuurd.
Waarom huil je niet? Je man is vertrokken.
Wat een vrouw. Ze doet haar man uitgeleide...
maar er kan nog geen traantje af.
Au, au, au, au. -Wat een stemmetje.
Wat is ze dik -Niet knijpen, au, je doet me pijn.
Handen thuis.
Rot op, schoft. -Wat een mooi stemmetje.
Laat me los. -Wat een tieten.
Ik wil in haar tiet knijpen. -Schoft, dat doet pijn.
Zo glad en mollig, glad en mollig. -Dat doet pijn, dat doet pijn.
Wat is ze mooi.
Precies bloed met melk. Halleluja zo prachtig, ik zweer het.
Mijn hele borst zit vol blauwe plekken. -En je kop vol puisten.
Hij heeft m'n hele boezem fijngeknepen en mijn rok is helemaal aan flarden.
Dan moet je maar een broek aantrekken, Aksjoesja.
Nou vooruit, grijp haar goed. -Help, nou knijpt hij me weer.
Kijk uit, stop, hou haar vast.
Wat een prachtig stemmetje.
Jij schoft.
Knijp haar, vooruit.
Ze is mooi. -Wat een mooi stemmetje.
Vasthouden, Aksjoesja. Grijp haar, Serjozja.
Haal hem bij me vandaan. -Kom nou, wacht.
Wat een mooi stemmetje. -Blijf nou staan.
Hij heeft me.
Blijf staan, Aksjoesja. Grijp haar, Serjozja.
Laat me gaan. -Stop vrouw, stop.
Wat een mooi stemmetje. -Ze is zo mooi.
Knijp haar, knijp haar.
Wacht vrouw, wacht.
Knijp haar, knijp haar.
Wacht vrouw, wacht.
We komen niet meer bij van het lachen met hem.
Smeerlap.
We lachen ons dood om hem.
Laat los, laat los.
De bazin.
Wat heb je? -Ze hebben m'n hele rok kapotgescheurd.
Laat die vrouw los.
Wat een lol om die vrouw zo voor gek te zetten.
Hoe moeten we ons anders vermaken?
Wat is die vrouw eigenlijk voor jullie? Alleen maar om te lachen?
Is ze dan nog ergens anders goed voor?
Ach, jij schoft. -Tut, tut, tut, tut, tut.
Jullie mannen hebben wel een hoge dunk van jezelf.
Jullie denken dat alleen jullie kracht hebben.
Dat alleen jullie moedig zijn en met verstand gezegend.
Maar hoe een vrouw...
haar gezin te eten geeft als het nodig is, daar weten jullie niets van.
En hoe vrouwen in tijd van oorlog vijanden hebben gedood?
Dat vrouwen hun leven hebben gegeven...
voor hun mannen en geliefden, het laat je koud.
Hier, dan zal ik je eens een pak rammel geven.
Dan zul je merken waar een vrouw goed voor is.
Goed dan, geef je hand maar als het echt waar is.
Je doet me pijn, laat los.
Mijn ring.
Je trouwring zit een beetje strak?
Laat los, laat los.
Hou nog even vol.
Je doet me pijn, laat los.
Zag je wat een zet ze hem gaf?
Ik heb een voorstel.
Nou?
Een robbertje met je vechten.
Waarom ook niet, laten we het proberen.
Gaan jullie eens opzij.
Waarom hou je op?
Ik weet het niet. Ik hou je in mijn armen en denk:
Waarom doen we dit, ik heb zoveel kracht. -Laat los, laat los, laat los.
Ach Serjozja, laat los.
Wat gebeurt hier?
Ik liep langs, bleef met mijn voet haken achter een zak en ben gevallen.
Hij wilde me helpen opstaan en viel zelf ook.
Ja ja, precies.
Wat staan jullie daar nog? Is er iemand anders die jullie werk doet?
Waar betalen we jullie eigenlijk voor? Leeglopers, luilakken, zuiplappen.
Ga weg hier, wat sta je hier nog?
Ga de paddenstoelen opzetten. Wacht jij maar.
Als je man thuiskomt, vertel ik hem alles.
Ik moet gaan slapen, de dag is voorbij.
Tijd om te slapen, tijd om te slapen.
Geen mens om een woord mee te wisselen.
O wat verveel ik me, wat verveel ik me.
Muren, deuren, en sloten op de deuren.
Katerina.
Wat?
Je moet gaan slapen.
Het is nog vroeg.
Onzin, wat moet je nu nog doen?
Je man is er niet.
Het is nergens voor nodig om een kaars aan te steken.
Goed dan.
Ik zal gaan slapen.
Het veulen komt naar zijn moeder gedraafd.
Het jonge katje zoekt de moederpoes...
en de doffer spoedt zich naar zijn duifje.
Alleen naar mij haast niemand zich toe.
De wind liefkoost de berkenboom...
en de zon verwarmt hem met haar stralen.
Alles wordt wel door iets toegelachen, alleen naar mij komt niemand toe.
Niemand slaat zijn armen om mijn lichaam.
Niemand drukt zijn lippen op de mijne.
Niemand streelt mijn blanke borst.
Niemand brengt mij buiten zinnen in een hartstochtelijke liefkozing.
Vreugdeloos verstrijkt mijn leven.
Mijn leven vliegt voorbij zonder glimlach.
Niemand, niemand komt naar mij toe.
Niemand komt naar mij toe.
Wie is daar? Wie? Wie klopt daar?
Je hoeft niet te schrikken. Ik ben het. -Wie?
Sergej. -Sergej? Hoezo?
Waar kom je voor, Serjozja? -Ik heb iets. Doe open.
Wat voor iets?
Doe open, dan vertel ik het.
Vooruit dan, wat wil je? -Ik kwam je om een boek vragen.
Wat voor boek? -Ik heb zin om wat te lezen.
Ik heb helemaal geen boeken, Sergej.
Ik kan niet lezen en mijn man leest geen boeken.
Ik verveel me dood.
Waarom trouw je dan niet? -Met wie dan?
De dochters van herenboeren willen mij niet, en zo'n gewone hoef ik niet.
Overal is onbeschaafdheid en ik ben een fijngevoelig mens...
dus verveel ik me.
Net als ik.
Hoe kan het ook anders?
Had ik maar een kind.
Maar een kind, als je me toestaat daar iets op te zeggen...
komt toch ook ergens vandaan meestal, zeggen ze...
en komt niet zo maar vanzelf.
Stel nou dat je er iets bij had naast je man, zoals alle anderen ook doen.
Jij, in jouw positie, zou hem alleen bijna nooit kunnen ontmoeten.
Maar als hij nou eens hier in dit huis zou wonen?
Denk je dat ik er niets van begrijp?
Ik werk al zoveel jaar voor verschillende heren.
Ik weet alles van het lot van de vrouw.
Tja... Nou ja. Sergej, je moet weggaan.
Ik ga al. -Tot ziens.
Je hebt die keer goed met me geworsteld. Je bent heel sterk.
Toe, waarom moet je daar nu over beginnen?
Neem me niet kwalijk. Het was het gelukkigste moment van mijn leven.
Wil je niet nog eens? -Nee, wat denk je wel?
Vooruit, pak eens vast.
Laat los, Sergej, laat los. Wat haal je je in je hoofd, laat los.
Als m'n schoonvader komt, ziet hij ons. Laat los, Sergej.
Ik ben toch de sterkste. -Sergej, niet doen.
Wat doe je? Ik ben bang.
Mijn leven. -Wat doe je?
Liefste, laat los, liefste, ik wil niet. -Ach Katja, jij bent mijn vreugde.
Ach, ga weg, in godsnaam.
Ik ben getrouwd.
Ik heb anders nog nooit meegemaakt dat een getrouwde vrouw...
zich zo snel aan mij overgaf.
Zinovi Borisovitsj. Hij kon z'n eigen vrouw niet aan.
Daar hoef je me niets over te vertellen.
Ik heb helemaal geen echtgenoot. Alleen maar jou.
Katerina.
Mijn schoonvader -Lig je in bed?
Ja, ik lig in bed.
Nou, het werd tijd.
Ga nu. -Ik ga helemaal nergens naartoe.
Hij doet de deuren op slot
Voor een flinke jonge vent is het raam ook een deur.
Kom Katja, liefste. -Liefste.
Wat is de zin van ouderdom?
Ik kan niet slapen.
Ik verbeeld me voortdurend dat ik dieven hoor.
Dan ga ik kijken of er geen dieven zijn.
Toen ik jong was, sliep ik ook niet.
Maar om een andere reden.
Toen liep ik steeds bij vreemde vrouwen langs het huis.
Ik zong liedjes voor ze en bracht ze het hoofd op hol met mooie praatjes.
Ik ben ook wel door 't raam naar binnen geklauterd, ik heb 'n goed leven gehad.
Was het nu nog maar zo.
Zinovi is niet zo: hij kan niet eens z'n eigen vrouw bevredigen.
Als ik zijn leeftijd had, dan wist ik het wel. Dan zou ik haar...
Er brandt daar licht.
Ze zal wel niet kunnen slapen. Logisch, het is een jonge vrouw.
Het bloed speelt op, natuurlijk...
en ze heeft niemand die het haar naar de zin maakt.
Was ik maar een jaar of tien jonger.
Dan...
Wat zou ze het heet krijgen van me.
Heet, heet, o God, zo heet.
Dan zou ze helemaal tevreden zijn.
Zo'n gezonde meid, en zonder vent, helemaal niemand.
Zonder vent, zonder vent. Helemaal niemand.
Zonder vent, zonder vent.
Zonder vent verveelt een vrouw zich dood.
Ik ga naar haar toe.
Ja, dat doe ik.
Tot ziens, Katja, tot ziens.
Wat is dat nou? Ik hoor een stem. -Blijf nog even.
Daar moet ik gaan kijken. -Het wordt al licht.
Vroeger duurden de nachten zo lang. -Bedrog, ontrouw.
Zo lang... -Katerina bedriegt haar man.
Ja, de tijd vliegt... -Ze heeft een jonge vent gevonden.
...als je 'n minnaar hebt. -De laatste zeven nachten.
Samen... -Boris is te laat...
...zijn omgevlogen -Verdomme, wat een schande.
O, mijn God... -...of ze vleugels hadden.
Tot ziens, Katja.
Die smerige duivel. -Tot ziens.
Serjozja. -Katja.
Sergej, die nieuwe arbeider.
Serjozja. -Katja.
De smeerlap, daar heb je je dief.
Tot ziens.
Nou, wacht maar eens af.
Tot ziens.
Blijf staan, waar ben jij geweest? -Nu ben ik er niet meer.
En van alle schatten heb je de beste gepakt.
Hij heeft bij mijn schoondochter geslapen. Hé, mensen...
Schreeuw niet zo. -Daar heb ik zin in, ik ben hier de baas.
Mensen, kom hierheen. Ik heb een dief gevangen.
Wat wil je nu eigenlijk van me?
Ik wil je vijfhonderd zweepslagen geven.
Heer, erbarm u.
Haal de karwats. Vooruit, schiet op, doe zijn hemd uit.
Tja, makker, dat komt ervan. Daar heb je het nou.
Gaat u zelf slaan, baas of moet iemand anders het doen?
Ik doe het zelf. Katerina, Katerina...
Wat is er aan de hand? Ik slaap. -Slaap je? Slaap je?
En daarnet stond je nog voor het raam...
de sterren te tellen en op de zonsopgang te wachten.
Kijk eens, Katerina.
Ik heb een dief gevangen en nu ga ik hem afranselen.
Vooruit, laten we beginnen.
Kijk eens, Katerina, wat een onderhoudend schouwspel.
Het bloed komt al tevoorschijn.
Laat hem gaan. -Vooruit, nog meer.
Ik ben het. -Omdat het me plezier doet.
Laat hem los. -Er zit heel wat bloed in je.
Doe mijn deur open. -Daar komen je problemen ook juist door.
Doe mijn deur open.
Ik ben opgesloten.
Doe open, doe open.
Daar zullen we je wel eens van afhelpen. -Mensen, mensen...
Kalmeren zul je, en gauw een beetje. -Laat iemand hem toch helpen.
Open de deur.
Wie mijn deur opent... -Waarom schreeuw je niet, duivel?
...die mag met mij de liefde bedrijven -Wil je je groothouden voor die vrouw?
Mensen... -Ik sla je net zo lang tot je schreeuwt.
Ik spring het raam uit. -Pak aan, pak aan.
Ik kom al, ik kom al.
Hou je mond, blijf waar je bent.
Jullie houden me toch niet tegen.
Beest, ik laat het niet toe. -Hou haar vast.
Laat los, monster, laat me los.
Waarom zwijg je als 'n standbeeld? -Laat me los.
Laat los. -Hou je niet zo flink voor die vrouw.
Je zwijgt? Schreeuw eerst maar. -Laat los.
Dan hou ik op. -Laat los.
Hier, hier, hier. -Laat los, laat los, laat los.
Ik ben bekaf.
Moet ik doorgaan met slaan?
Nee, het is wel genoeg.
Hij kan niet veel meer hebben, anders crepeert hij nog.
Breng hem naar de kelder.
Morgen krijgt hij nog een portie.
Wat moet je?
Ik heb honger als een paard. Is er nog wat over van het avondeten?
Vooruit, ik heb het tegen jou.
Er zijn nog wat paddenstoelen.
Mooi zo. Geef me die maar.
We hebben hem in de voorraadkelder opgesloten, hier zijn de sleutels.
Rij zo snel je kunt naar de molen en zoek Zinovi Borisovitsj.
Zeg dat hij zo snel mogelijk naar huis moet komen.
Zeg dat er thuis een grote zonde is gebeurd.
Ik heb er vergif in gedaan. Die ouwe zal creperen door het rattengif.
Die paddenstoelen zijn heerlijk.
Katerina, wat kun jij toch goed paddenstoelen klaarmaken.
Ga je eens aankleden. Je loopt bijna naakt hier buiten rond.
Ga dan.
Blijf hier.
Het brandt, van binnen.
Water, breng water.
Ik breng geen water.
Wat? Wat zei je daar?
Heb je het lef? -Ik wel, ik wel.
Heb je dat? -Ik wel.
Slet.
Poeh.
Wat is er met me?
Je hebt bij nacht paddenstoelen gegeten.
Je weet toch dat daar al heel wat mensen aan zijn doodgegaan?
Haal de priester, Katerinoesjka, liefje.
Haal de priester, misschien is m'n einde echt gekomen.
Het brandt, het brandt als een vuur.
Ik heb heel wat meegemaakt en veel gezondigd.
Laat de priester komen.
God God, ik heb zo'n pijn.
Ik heb zo'n pijn.
Welke sleutel is van de voorraadkelder?
Ik stik.
Kijk, het duurt niet lang of de zon komt op.
De dageraad breekt aan.
De hemel kleurt al lichter.
We moeten onze tijd niet verknoeien. Vooruit lui, aan de slag.
Ze wachten zeker al op ons bij de schuren. Daar ligt het goeie meel al klaar.
Onze baas is slecht en wreed. Net een krokodil.
Is er niemand die de priester wil gaan halen?
Het gaat heel slecht met me. -Momentje.
Zullen we u naar binnen brengen? -Nee, hier is het beter.
De zon is bijna op.
Leg me daar maar neer.
De sleutels. -Wat?
De sleutels, neem mijn sleutels. Die slet.
Volgens mij ligt ie te ijlen -Dat is wel zeker, hij ijlt.
Dan is hij er wel heel slecht aan toe. -Dat kun je wel zien ook.
Misschien gaat hij wel dood. -Ik weet het bijna zeker, hij gaat dood.
Wie gaat er hier dood? -Hier.
Ah, in de naam van de Vader de Zoon en de Heilige Geest.
Vader, ik wil biechten.
Ik heb veel gezondigd.
Je moet weten...
dat ik niet zomaar vanzelf doodga.
Ik crepeer als een rat...
door rattengif.
Je weet wel, dat wittige poeder.
Dat heeft zij gedaan, zij.
Hij is dood.
Amen.
Ach Boris Timofejevitsj, waarom heb je ons verlaten?
Voor wie heb je Zinovi Borisovitsj en mij verlaten?
Wat moeten Zinovi Borisovitsj en ik doen zonder jou?
Waarom nou juist hij? Het was toch een krasse vent?
Hij heeft vannacht te veel paddenstoelen gegeten.
Daar zijn al heel wat mensen aan gestorven.
Wat je zegt.
'Och, al die heerlijke paddenstoelen en bietensoepjes'...
zoals Nikolaj Vasiljevitsj Gogol al zei, onze grootste Russische schrijver.
Tja, een mens krijgt wonderlijke gedachten vlak voor hij sterft.
Boris Timofejevitsj zei dat hij crepeerde als een rat.
Maar dat kan natuurlijk niet. Een rat crepeert, maar een mens overlijdt.
Wonderlijk.
Maar het kan toch geen kwaad een dodenmis op te dragen?
Nu zendt Gij uw dienaar, Heer in vrede heen.
Sergej.
Serjozja.
Hij slaapt nog. -Wat?
Word wakker.
Wat heb je? -Word wakker.
Waarom?
Ik wil een kus.
Nee, niet zo.
Kus me zo hard dat mijn lippen pijn doen.
Dat het bloed me naar het hoofd stijgt.
Dat de iconen van hun standaards vallen.
Ach, Serjozja.
Katja...
Het eind van onze liefde is in zicht. -Hoezo?
Zinovi Borisovitsj is onderweg naar huis. Je wettige echtgenoot.
En wat moet ik dan?
Toezien hoe je met je wettige echtgenoot in bed ligt?
Dat zal niet gebeuren. -Katerina Lvovna.
Ik ben anders dan andere mannen die het allemaal niets kan schelen...
zolang ze maar een lekker vrouwenlijf hebben om van te snoepen.
Je weet, ik ben een fijngevoelig man ik voel wat de liefde voorstelt.
Ach, waarom ben ik van je gaan houden? Waarom sta ik nu in vuur en vlam voor je?
Of is het een eer voor een koopmansvrouw van goede reputatie...
zoals jij om mijn minnares te zijn?
Ach Katja, ik wil ten overstaan van God je man worden...
want nu kunnen we elkaar alleen 's nachts ontmoeten.
Overdag durven we ons niet samen te vertonen.
Treur maar niet, Sergej.
Ik zal een koopman van je maken...
en met je leven zoals het hoort.
Hoe ga je dat dan doen?
Maak je maar geen zorgen.
Wat jij moet doen, is mij kussen, heel hard.
Zo.
Hij slaapt alweer.
Ach Sergej, hoe kun je slapen...
als er een liefhebbende mond zo dichtbij is?
Ach, Sergej.
Ik ben voor niemand bang en ik maak je mijn echtgenoot.
Ik laat me door niemand bang maken.
Boris Timofejevitsj wilde tussenbeide komen en die is er niet meer.
Hij is dood, begraven en vergeten.
Ik ben de enige die nog weleens aan hem denkt, 's nachts.
Hij verschijnt regelmatig aan me, verschrikkelijk.
Daar is hij weer, in de hoek.
Katerina Lvovna.
Moordenares.
Ik ben komen kijken hoe Sergej en jij het bed van mijn zoon warm houden.
Mij maak je niet bang, kijk maar hoe ik met Sergej slaap.
Mijn ogen kunnen niet zien zie, mijn ogen zijn leeg en vurig.
Katerina, Katerina.
Wees voor eeuwig verdoemd
Ach, Sergej, word wakker.
Wat is er nu weer met je?
Sergej, Sergej. Kijk dan.
Daar staat Boris Timofejevitsj. Ik ben doodsbang.
Onzin, daar staat helemaal niemand. Kalmeer, Katja.
Ik ben bang. Serjozja, kus me, kus me kus me, lieveling.
Liefste.
Druk me heel vast tegen je aan
Luister, Sergej. -Wat?
Hoor je dat? -Wat hoor je?
Ik hoor iemand lopen, heel zachtjes. -Je ziet weer spoken
Nee, nee.
De honden zijn niet aangeslagen. Het is iemand van hier
Hoor je? Daar loopt iemand.
Ja. -Je moet je ergens verstoppen.
Het is Zinovi Borisovitsj, mijn man. -Nu hebben we de poppen aan het dansen.
Verstop je nou.
Die smeerlap staat aan de deur te luisteren. Nou, wacht jij maar.
Katerina. -Wie is daar?
Doe open.
Ik begrijp het niet. Wie is daar?
Ik ben het.
Wie? -Ik, dat hoor je toch.
Ik snap er niets van. -Ik natuurlijk, Zinovi Borisovitsj.
Hoe staat het leven?
Naar het theater ben ik niet geweest, noch naar bals.
Ben je de hele tijd thuis geweest?
Ja. -Zo, dat is goed, goed zo.
Hoe is papa aan z'n eind gekomen?
Nou, gewoon, hij is gestorven en hij is met ere begraven.
En waarom is het bed voor twee opgemaakt?
Ik heb de hele tijd op je gewacht. -Nou, reuze bedankt.
En wat is dat voor iets? -Waar?
Hier, voor zover ik weet, is dit een mannenriem.
Die lag in de tuin ik heb er m'n rok mee opgebonden.
Over die rok van jou heb ik al het een en ander gehoord.
Wat dan wel?
We hebben veel gehoord over jouw amoureuze gedrag.
Wat heb je gehoord? -Alles, alles. Alles heb ik gehoord.
Ik hou er niet van dat je... -Pas op...
...zo onbeschaamd praat. -Wat praat je deftig.
Jij weet niets. -Wat gebeurt er?
Ik weet alles. -Wat doe je onbeschaamd?
Ik praat niet over mijn zaken. -Ze hadden gelijk, je bedriegt me.
Ik verbied anderen over mij te spreken. -Wacht.
Hoe durf je me te veroordelen? -Ik kom er wel achter.
Je bent een walgelijke stumper. -Ik zal je wreed...
Ik kan je niet eens mijn man noemen. -...en pijnlijk straffen.
Ik walg van je. -Ik ben je man.
Armzalige koopman. -...tegenover God en de tsaar.
Ik ben verantwoordelijk voor de eer van mijn familie.
Vertel me de waarheid -Waarom zou ik?
Vertel me de waarheid. -Ik heb geen zin om erover te praten.
Je bent een armzalige koopman. Je begrijpt niks.
Hier dan, hier dan, ik zal je krijgen. -Sergej.
Welke Sergej? -Hij slaat me.
Wie is Sergej? -Kom tevoorschijn, bescherm me.
Sergej, liefste. -Ze vermoorden me, mensen, kom.
Hier blijven.
Ik... stop.
Houd hem vast, Serjozja, nog vaster.
Schoften, help.
O, ze smoren me.
De priester.
Hier heb je je priester.
Hij rochelt nog.
Zo is het wel genoeg.
Breng hem naar de kelder, ik licht je bij.
Licht eens bij, Katja. -Schiet op, schiet nou toch op.
Ik ben zo klaar.
Zo.
Klaar.
Kus me, kus me, kus me.
Katja.
Nu ben jij mijn man.
Wat sta je daar nou?
Waar kijk je naar?
Serjozja, Zinovi Borisovitsj ligt daar toch.
Daar hebben we hem begraven. -Stil.
Ik word doodsbang als ik eraan denk, Sergej.
Voor de doden hoef je niet bang te zijn. Vrees de levenden.
Ik weet het. -Als je dat weet, waarom sta je hier dan?
Het gaat opvallen.
Goed. Serjozja, vandaag is onze trouwdag.
Het is tijd om naar de kerk te gaan.
Alles komt goed.
We moeten naar de kerk. -Laten we voortmaken.
Vandaag is onze dag, en morgen...
en voortaan altijd.
Ik had vroeger een petemoer die kon zuipen, o zo stoer.
Ik had een aardige huwelijksmakelaar die tilde aan wodka en wijn niet zwaar.
Ik had ook een vader voor het dopen die heeft zich mooi doodgezopen.
Zonder drank kan van mijn neven er niet één een dag nog leven.
En ik ben hun evenknie want ik stink naar drank, voor drie.
Ik zuip het hele etmaal rond en toch ben ik nog steeds gezond.
In de kou en in de hitte zuip ik als ik niet lig te pitten.
Ik blijf heel mijn leven pimpelen: dat verklaart plechtig deze simpele.
Wat is zingen toch leuk als je wat te drinken hebt.
Maar als je niets te drinken hebt, dan valt er ook niets te zingen.
En waarom is er niets te drinken? Omdat ik geen geld heb.
Zo'n gesternte heb ik nu eenmaal. Anderen hebben wel een goed gesternte.
Neem Sergej, die was zo arm als een kerkrat, en nu baadt hij in de wodka.
Waarom heeft ze Sergej tot man genomen en niet mij?
Ik heb ook armen, benen, een hoofd en een buik: alles zit goed.
Alleen mijn gesternte niet.
Ik heb zin om me te bezatten. Hier is de kelder.
De bazin staat hier vaak bij de kelder en kijkt ernaar, kijkt ernaar.
Er zullen wel goeie wijnen liggen.
Ze kijkt en kijkt en kijkt. Ik ga ook een kijkje nemen.
Wat zullen daar prachtige wijnen liggen.
Jasses, wat een stank. Oi, oi, oi, wat een stank.
Wat stinkt het daar. Maar wat is het dat zo stinkt?
Misschien zijn alle hapjes bedorven? Ik ga nog even kijken.
God, wat een stank.
O, een lijk. Het lijk van Zinovi Borisovitsj
Het lijk van Zinovi Borisovitsj.
Ik moet naar de politie.
Eens op een dag werd de politieman geschapen.
Zelfs de Egyptenaren hadden al farao's.
Hoe zouden de mensen vandaag de dag...
in deze verlichte tijden zonder politie kunnen leven?
Maar in ruil voor al onze inspanningen zien wij niets dan narigheid.
Ons traktement is armzalig...
en steekpenningen aannemen valt ook helemaal niet mee.
Waar en hoe kunnen wij plezierig leven in dit troebele bestaan?
De zon en de maan wisselen elkaar af.
Zelfs de sterren hoeven alleen maar 's nachts te schijnen.
Maar een diender is onafgebroken op zijn post.
In stortbuien en noodweer, bij grote droogte en bij mist.
Maar in ruil voor al onze inspanningen zien wij niets dan narigheid.
Ons traktement is armzalig...
en steekpenningen aannemen valt ook helemaal niet mee.
Waar en hoe kunnen wij plezierig leven in dit troebele bestaan?
Waarom is de wijkagent bij nacht zo wakker?
Waarom dreigt hij met zijn ogen?
Om nihilisten angst aan te jagen om het fatsoen alom te bewaren.
Maar in ruil voor al onze inspanningen zien wij niets dan narigheid.
Ons traktement is armzalig...
en steekpenningen aannemen valt ook helemaal niet mee.
Waar en hoe kunnen wij plezierig leven in dit troebele bestaan?
Bij Izmajlov is het vandaag groot feest. Dat lelijke wijf trouwt.
Mij heeft ze niet uitgenodigd, dat zet ik haar betaald.
Dat ze zonder de autoriteiten trouwt, dat zal ik haar betaald zetten.
Dat ze zonder de autoriteiten in het huwelijk treedt.
Precies, dat zetten we haar betaald.
Was er maar een reden om erheen te gaan. Hoewel, een reden vind je altijd wel.
Precies, die vind je altijd wel.
Ik heb een socialist opgepakt.
Hij gelooft niet in God, u edele.
God, dat wil zeggen... -Kop dicht.
En over kikkers. -Wat voor kikkers?
Ik kwam op de gedachte: Als een mens een ziel heeft...
waarom zou een kikker er dan niet ook een hebben?
Ik heb een kikker gevangen en hem onderzocht en hij heeft een ziel.
Al is het een kleintje en niet onsterfelijk.
Arresteren. -Vergeef me.
God bestaat. -Ja.
Dat is dat.
Eens op een dag werd de politieman geschapen...
maar bij die Izmajlovs is het groot feest.
Daar zouden we een mooie buit kunnen binnenhalen...
alleen hebben we geen aanleiding.
U edele. -Wat moet je?
Er is iets gebeurd. -Wat dan?
Bij Izmajlov. -Bij Izmajlov?
Er ligt een lijk in de kelder.
Een godsgeschenk.
Vlug, vlug, vlug, vlug. Ze moeten ons niet kunnen verwijten...
dat we toegeeflijk zijn, nalatig en dat we doelloos dralen.
Vlug, vlug. Ze moeten ons niet kunnen verwijten...
dat we toegeeflijk zijn, nalatig en doelloos dralen.
Tempo, tempo, tempo, tempo, daar valt vast iets voor ons te halen.
We gaan ons helemaal volvreten. We zullen ons eens even haasten.
Tempo, tempo, tempo, tempo, daar valt vast iets voor ons te halen.
We gaan ons helemaal volvreten. We zullen ons eens even haasten.
Katerina Lvovna en Sergej Filipytsj, hoera voor 't bruidspaar, veel geluk en wijsheid.
We wensen jullie alle goeds en veel geluk en een leven in harmonie.
Katerina Lvovna en Sergej Filipytsj, hoera voor 't bruidspaar, veel geluk en wijsheid.
We wensen jullie alle goeds en veel geluk en een leven in harmonie, hoera.
Kus elkaar, kus elkaar. -Kus elkaar, kus elkaar.
Goed zo, kus elkaar. -Kus elkaar, kus elkaar.
Dierbare genodigden, eet nog wat, alsjeblieft.
Graag, bedankt.
Wie is er schoner dan de zon aan de hemel?
Niemand is er schoner dan de zon aan de hemel, zo is het.
Toch wel.
Een is er schoner dan de zon aan de hemel. Die is er, die is er.
Er is er een die schoner is dan de zon aan de hemel
Wie?
Wij weten niet wie er schoner is dan de zon aan de hemel.
Wij weten niemand.
Katerina Lvovna is schoner dan de zon aan de hemel.
Mmm, volstrekt verrukkelijk. Mmm, zo'n armpje.
Kus elkaar. -Kus elkaar, kus elkaar.
Worden jullie verlegen?
Hoera voor Katerina Lvovna...
omdat ze schoner is dan de zon aan de hemel, hoera.
Kus elkaar.
O, nee. -Kus elkaar.
Wat is er?
Het hangslot is opengebroken -Nou en?
Daar ligt Zinovi. -Dat kan niet.
Wat vreselijk.
Je hebt gelijk, het is kapot. -Wie is er schoner...
Stil toch. -...dan de zon aan de hemel?
Als ze weg zijn... -Waar is 't bruidspaar?
...dan vluchten we. -Wat staan ze daar te fluisteren?
Het is nog vroeg, nog geen nacht. -Eet nog wat, alsjeblieft.
Hoera, Katerina is schoner dan de zon aan de hemel.
Wie is er schoner dan de zon aan de hemel, nou?
Geef haar een kus.
Sergej, we moeten hier weg.
Degene die het slot heeft opengebroken moet het lijk hebben gezien...
en hoe moet het dan met het bedrijf?
De zaak? -Die moeten we achterlaten.
We nemen al het geld mee, daar kunnen we van leven.
Misschien komen we nog op tijd weg.
Ga gauw het geld halen. We hebben geen minuut te verliezen.
Waar blijft hij toch, waar is hij? -Hier ben ik al.
Wat is dat?
Te laat. Ach Sergej, we zijn verloren. -Hoezo verloren?
Rennen. -We kunnen geen kant uit.
Wie is daar?
De politie.
Goedendag.
U had ons niet uitgenodigd. Bent u vies van ons? We zijn nu uit onszelf gekomen.
Er blijkt iets aan de hand te zijn. Toe maar, zoveel gasten.
Er zal ook wel heel wat wijn gedronken zijn.
Zo is het toch? U weet wel, er is een zeker iets.
Ja, in één woord: iets.
Maak het kort, maak het kort. Arresteer ons maar, arresteer ons maar.
Ach Serjozja, vaarwel. Vergeef me. Serjozja, Serjozja.
Nou, vooruit dan maar. Arresteer ze maar, en snel wat.
Laat me los, schoft. -Hou vast, hou vast, hou vast, hou vast.
Je komt hier niet weg. -Laat los, laat los.
Hier, en hier, en hier, en hier.
Net goed, net goed. -Hoe durf je, hoe durf je?
Jullie moeten hem beter vasthouden.
In het cachot met ze.
Ach, Sergej. -Vlug, dat ze ons niet verwijten...
Vergeef me. -...dat we toegeeflijk zijn...
en dat we doelloos dralen.
Werst na werst hebben wij afgemeten.
Stap na stap, met onze moede benen.
Het is niet langer moordend heet...
nu de zon van de steppe is verdwenen.
Ach jij weg, omploegd door ketenen.
Weg naar Siberië, bezaaid met beenderen.
Die weg is met zweet en bloed doordrenkt.
Er klinkt voortdurend doodsgekreun.
Ach.
Ach jij weg, omploegd door ketenen.
Weg naar Siberië, bezaaid met beenderen.
Die weg is met zweet en bloed doordrenkt.
Er klinkt voortdurend doodsgekreun.
's Nachts rusten we uit maar alras...
bij het eerste ochtendgloren...
moeten we weer in de pas.
Zijn de voetboeien weer te horen.
Ach jullie steppen, troosteloos.
Dagen en nachten eindeloos.
Onze gedachten zijn vreugdeloos...
en de gendarmes meedogenloos.
Ach jullie steppen, troosteloos.
Dagen en nachten eindeloos.
Onze gedachten zijn vreugdeloos...
en de gendarmes meedogenloos.
Stepanytsj, laat me erdoor.
Hier heb je twintig kopeken, dan kan je wodka kopen.
Stepanytsj.
O, die vrouwen. Wat een losbandig volk.
Nou, vooruit dan maar. Ga maar. -Dank je wel.
Serjozja, liefste. Eindelijk. Ik heb je de hele dag niet gezien.
Serjozja.
Nu is de pijn in mijn benen over en ik ben ook niet meer moe en verdrietig.
Alles is vergeten als ik bij je ben.
Serjozja, Serjozja. -En je zonde ben je zeker ook vergeten?
Welke zonde, Sergej?
Door wiens schuld ik dwangarbeider ben, weet je zeker ook niet meer?
Serjozja... -Ga toch weg.
Serjozja, ach vergeef me, Serjozja.
Ga weg, je hebt mijn leven verwoest. Ga weg.
Ach vergeef me, Serjozja.
Ach vergeef me, Serjozja, vergeef me. O mijn God, wat een kwelling.
Serjozja. -Dat noemt zich koopmansvrouw.
Klerewijf.
Het valt niet mee om na alle beleefde buigingen terecht te staan.
Het valt niet mee na alle vreugdevolle liefkozingen...
de zweep van de beul op je rug te voelen.
Het valt niet mee na een met dons gedekt bed...
op de koude grond te moeten slapen.
Het valt niet mee na zo'n zalig rustig leventje...
duizenden wersten te moeten lopen. Het valt niet mee.
Maar het verraad van Sergej te moeten verdragen, dat kan ik niet.
De haat in zijn blikken te zien...
de minachting te horen in elk woord dat hij zegt.
Dat is wat ik niet verdragen kan.
Hooggeachte dame, hoe heb jij hier zo snel weten te komen?
Ik heb de onderofficier een kwartje gegeven.
Hoe kom je aan zoveel kwartjes? -Van de koopmansvrouw.
Van je koopmansvrouw?
Wat een stom wijf, die koopmansvrouw van je.
Wat je zegt, een stom wijf.
Stom. -Stom.
Sonjetotsjka van me.
Ik wil je vragen mij de vreugde van mijn leven te schenken.
Wat is dat dan? -Dat weet je best.
Dat had je gedacht. Ga maar naar je koopmansvrouw.
Ik walg van haar, ze staat me tegen. Ontzettend.
Waarom heb je dan zo je best gedaan voor haar?
Uit eigenbelang.
Denk je nou echt dat ik mijn heerlijkheden zomaar voor niets weggeef?
Dat heb je mis. -Blijf staan, Sonjetka.
Hier, eerst moet je liggen, dan weer staan. -Ik hou van je.
Ik hou van je.
Bewijs me dat maar eens. -Wat wil je dat ik doe?
Zie je dit?
Mijn kousen zijn kapot, ik heb het koud.
Zorg dat ik kousen krijg. -Hoe?
Je koopmansvrouw. -Natuurlijk.
Goed, ik ga ze halen.
Katja. -Serjozja, daar ben je.
Katja, wees niet boos op me, vergeef me. -Serjozja.
Serjozja, je bent het enige wat ik heb, mijn enige vreugde...
maar je hebt me heel erg verdriet gedaan, Serjozja.
Katja.
Vergeef me, ik heb het zo moeilijk. Ik denk dat ik je niet meer zal zien.
Waarom, Serjozja?
Ik ga naar de stad, ik moet naar het ziekenhuis.
Mijn benen zijn door de ketenen kapotgeschuurd.
Ik lijd ondraaglijke pijn.
Hoe moet dat dan? Wat moet ik zonder jou?
Mij zullen ze door laten lopen. -Ja.
Ik kan niet meer verder lopen, het doet zo zeer.
Serjozja ik kan geen minuut leven zonder jou.
Hoe moet dat nu? Ik kan het niet. Serjozja, laat me niet in de steek.
Maar als ik nou ergens wollen kousen vandaan zou kunnen halen...
misschien zou het dan wel gaan.
Kousen? Waarom heb je dat niet eerder gezegd, Serjozja?
Kousen, hier, neem deze kousen maar.
Ach, Katja, dank je wel. Je maakt me zo gelukkig.
Hier, neem ze maar.
Ik kom zo terug.
Waar ga je heen? -Ik ben zo terug.
Serjozja, Serjozja. Waarom gaat hij nou weg?
Hier, je kousen, kom mee. Nu ben je van mij.
Jakkes, beest.
Sergej, Sergej. Wat? Die kousen zijn voor Sonjetka?
Sergej, Sergej.
De koopmansvrouw staat nog steeds in vuur en vlam.
Haar minnaar is afgekoeld en kent haar niet meer.
Ze heeft niets meer over.
Ze raakt haar pleziertjes kwijt in vrijheid en in gevangenschap haar vent.
Katerina Lvovna, je hebt je zaakjes mooi voor elkaar.
Zonder Sergej verveelt Katerina zich dood.
Zonder Sergej komt de koopmansvrouw nog om.
Geef ons ook eens een paar kousen. -Laat me los.
Ze kan nog geen nacht alleen slapen.
Het is niet leuk in je eentje zonder Sergej.
Zonder Sergej verveelt Katerina zich dood.
Hou jullie gemak. Waarom schreeuwen jullie zo?
Daar -Stil, ik zal jullie.
Sergej en Sonjetka. -Zo.
Komt er nog wat van?
Heel diep in het woud...
is een meer...
helemaal rond...
en heel diep.
Met pikzwart water.
Als mijn geweten zo zwart.
En als het waait in het woud...
komen er golven op het meer.
Hoge golven.
Dat is angstaanjagend.
In de herfst zijn er altijd golven op het meer.
Het water is zwart.
En de golven hoog.
Zwarte, hoge golven.
Weet je op wie wij nu lijken, Sonjetka?
Op Adam en Eva.
Alleen lijkt het hier helemaal niet op het paradijs.
Maakt niet uit, we zijn net nog in het paradijs geweest.
Bedankt, Katerina Lvovna.
Bedankt voor de kousen. Kijk eens hoe goed ze me passen.
Serjozja heeft ze me zelf aangetrokken en mijn benen met kussen verwarmd.
Ach Serjozja, mijn Serjozja.
Katerina is een stommerd dat ze Sergej niet heeft gehouden.
Stomme trut.
Maar je kousen zie je niet meer terug, want die zijn nu van mij.
Ik heb het lekker warm.
Opstaan, op jullie plaatsen, opschieten.
Ach.
We moeten opstaan.
We moeten weer verder, weer verder.
Jij daar, wijfie, hoor je het niet?
We gaan weg, straks worden ze nog kwaad.
Hoor je me?
Mijn God, wat was dat?
Staan blijven, vooruit, anders...
Ze zijn allebei verdronken.
Er is geen redden aan, de stroming is te sterk.
Rustig, jullie, op je plaatsen.
Steeds weer lopen, dag na dag.
Hoor onze voetboeien klinken.
We tellen de wersten, terwijl, ach...
in 't stof onze voeten verzinken.
Ach jullie steppen, troosteloos.
Dagen en nachten eindeloos...
onze gedachten zijn vreugdeloos...
en de gendarmes meedogenloos.